خدابرا هیچ‌بندھ ای‌نیاره که‌بخواد دق‌دلۍ هاشو‌سر نمازش‌خالۍ کنه... بعضیاتا تقۍ‌بہ توقۍ‌میخوره سرنماز خالیش‌میکنن...! بزرگواریجوری تامیکنۍ انگارخدا بہ‌نمازت احتیاج‌داره ؟هان ؟ مثل‌اینکه از‌کسی عصبۍ‌بشۍ ،سر خودتو‌بکوبی بہ‌دیوار! هرچۍ فکرمیکنم ارتباط‌منطقۍ اۍپیدا نمیکنم، ناراحتی، گرھ‌بہ کارت‌فتاده، مریضۍیا هرچۍ، شاخه‌و برگ‌خودتو چرامیشکنی؟ وسط‌تاریکۍ شب‌راه روگم کردۍ، چرا‌فانوس رومیشکنۍ؟ اونوقتِ‌که اگہ‌نمازتو کنارگذاشتۍ وسط‌سیاهۍ مطلقۍ... سخن‌اخر اینکه، نسبت‌بہ خودمون‌مهربون‌ باشیم...