عٌ وَ لاَ لِأَحَدٍ عِنْدَکَ هَوَادَةٌ در شخص تو بر احدى جاى نکته‏ گیرى و عیب جویى وجود ندارد نه مردم طماع در تو طمع توانند کرد و نه نابجا و ناحق کسى به تو امیدى تواند داشت یُوجَدُ الضَّعِیفُ الذَّلِیلُ عِنْدَکَ قَوِیّاً عَزِیزاً حَتَّى تَأْخُذَ لَهُ بِحَقِّهِ‏ مردم خوار و ناتوان نزد تو عزیز و توانایند تا آنکه حق آنان را از سرکشان قوى بگیرى