علامه طباطبایی حقیقت عبادت را این می‌داند که بنده، خود را در مقام ذلت و عبودیت قرار داده و از هر چیز دیگر بریده، به یاد پروردگار خود باشد و او را ذکر گوید. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۱۸، ص۳۸۸.