نکته‌های سورۀ انعام - آیۀ ۱۱۹: گروهی با شبهه‌‏افکنی و مقایسه میان حیوان ذبح شده و مرده، مردم را به انحراف کشیده و می‌گفتند: چرا حیوانی را که ما می‌‏کشیم حلال است و آنچه را خدا می‌‏کشد، حرام؟ که این آیه ضمن هوشیار نمودن مردم، پاسخ آنان را نیز می‌‏دهد. پیام‌های سورۀ انعام - آیۀ ۱۱۹: ۱. هر کس بدون دلیل حلال‏‌های الهی را بر خود حرام کند باید توبیخ شود. «وَ ما لَکُمْ أَلَّا تَأْکُلُوا...» (گویا بعضی از مسلمانان تحت تأثیر سنّت‏‌های جاهلی قرار می‌‌گرفتند و حلال‌هایی را بر خود حرام می‌‏کردند.) ۲. خوردن گوشت حیوان هم اگر رنگ الهی داشته باشد حلال، وگرنه حرام است. «ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ» ۳. همۀ محرّمات الهی، در مکتب آسمانی اسلام بیان شده است. «وَ قَدْ فَصَّلَ لَکُمْ ما حَرَّمَ عَلَیْکُمْ» (این بیان تفصیلی، اشاره به آیه ۱۱۵ سورۀ نحل است. تفسیرالمیزان) ۴. اصل و قانون کلّی در خوردنی‌‏ها، حلال بودن است و هر چه حرام باشد، خداوند بیان می‌کند. «فَصَّلَ لَکُمْ ما حَرَّمَ» ۵. احکام اسلام، بن‌‏بست ندارد. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَیْهِ» ۶. اضطرار، تکلیف را ساقط می‌کند. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَیْهِ ۷. تکلیف‏‌های الهی، متناسب با شرایط زمان، مکان و توان انسان است. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَیْهِ» ۸. استفاده از خوردنی‌‏های حرام، در موارد اضطراری جایز است. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَیْهِ» ۹. تعیین حلال و حرام، بر پایۀ دستورات الهی است. «حَرَّمَ عَلَیْکُمْ» ۱۰. جهل و هواپرستی، از عوامل انحراف است. «لَیُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَیْرِ عِلْمٍ» ۱۱. گمراه ساختن مردم، تجاوز به حقوق جامعه است. «أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِینَ»