💢 تکنیک این خانه امن است 📌 گاهی بزرگ‌ترها آن‌قدر درگیر نقش "نصیحت‌گر" یا "مدافع" می‌شوند که فراموش می‌کنند ابتدا فقط یک "شنونده امن" باشند. 📍پدر و مادر عزیز، گاهی فرزندتان فقط می‌خواهد یک چیز را با شما در میان بگذارد: یک احساس، یک ترس، یک اشتباه... اما ناگهان می‌بینید که: 🔸 به جای گوش کردن، سریع قضاوت می‌کنید. 🔸 به جای در آغوش کشیدن، موضع می‌گیرید. 🔸 به جای همراهی، شروع به سخنرانی می‌کنید. و آن‌گاه است که دریچه اعتماد، کم‌کم بسته می‌شود. 🔷چگونه "پایگاه امن" باشیم؟ (۴ قدم عملی): 1⃣ قبل از پاسخ، "مکث" کن: وقتی احساسات فرزندت را می‌شنوی، اولین کلمه‌ای که به ذهنت می‌رسد را نگو. یک نفس عمیق بکش. فقط بگو: "متوجهم که برات سخت بوده... بیشتر برام بگو." 2️⃣حسش را انعکاس بده (آینه باش): "پس تو واقعاً چنین حسی داری،از دست دوستت عصبانی بودی، درست می‌گم؟" این کار به او نشان می‌دهد احساسش را دیده و درک کرده‌ای. 3⃣سؤال "کنجکاوانه" بپرس، نه "تحقیقی": نگو: "چرا چنین کاری کردی؟!" بپرس: "چه چیزی باعث شد این تصمیم رو بگیری؟ دوست داشتی چه اتفاقی بیفته؟" 4⃣ اول "درک کن"، بعد "راه حل" بده: ۹۰٪ مواقع، فرزندتان خودش راه‌حل را می‌داند. فقط نیاز دارد احساس کند تنها نیست. بپرس: "خودت چه فکر می‌کنی بهتره انجام بدی؟ من کنارت هستم." 🔷یادمان باشد: قلب فرزند ما، یک دژ نیست که نیاز به دفاع داشته باشد. یک باغ است که نیاز به آبیاری با گوش دادن بی‌قضاوت دارد. 🌱 امنیت، پیش‌نیاز رشد است. ✅ کانال رسمی اطلاع رسانی وزارت آموزش و پرورش در ایتا http://eitaa.com/medu_ir