بنگاه­‌داری بانک­‌ها و اخلال در تأمین مالی اقتصاد (قسمت سه) سایت رهبری ادامه مبحث بنگاه‌داری و مسئله اطلاعات نامتقارن توصیفی که در سطر­های فوق توضیح داده شد موجب شده تا برخی از اقتصاددانان و بانکداران از بنگاه‌داری بانک‌ها دفاع کرده و با مستمسک قرار دادن کاهش هزینه­‌های ناشی از اطلاعات نامتقارن، آن را برای اقتصاد بهینه بدانند؛ یعنی معتقد باشند بنگاه‌داری از آنجایی‌که موجب بهینگی فرایند تأمین مالی می‌شود، قابل تجویز است. درحالی‌که این تحلیل به‌واسطه‌ی در نظر نگرفتن رابطه­‌ی پویا(dynamic) و مستمر بانک و بنگاه به‌شدت ناقص و گمراه‌کننده است. به‌طورکلی بانک باید با طراحی مکانیسم‌هایی مبتنی بر علامت­‌دهی، مخاطره‌ی انتخاب معکوس(Adverse selection) را کنترل و بهترین متقاضی تسهیلات را برای تأمین مالی انتخاب نماید، یعنی­ وسیله­‌ی مبادله را در اختیار کسی قرار دهد که ضمن بازپرداخت آن، بیشترین ارزش افزوده را برای اقتصاد ایجاد خواهد کرد. از سویی با طراحی سازوکار،(Mechanism Design) از انحراف او از مفاد قرارداد و ورود به فعالیت­‌های ریسکی و کم‌بازده جلوگیری نماید. به‌طور واضح‌تر بانک می‌بایست به جای پاک کردن صورت‌مسئله (بنگاه‌داری­ کردن)،مسئله‌ی اطلاعات نامتقارن را حل کند.آنچه مدافعان بنگاه‌داری بانک­‌ها که به‌صورت خیلی اتفاقی!بعضاً بانکدارهم هستند، نادیده گرفته­‌اند این است که ارتباط مالکیتی بانک وبنگاه به‌صورت مستمر موجب می‌شودپروژه­‌هایی تأمین مالی شوند که شرکت­‌های زیرمجموعه‌ی بانک پیشنهادمی‌کندونه پروژه‌هایی که خلاقانه طراحی شده وباکارایی بالا برای اقتصادمفیدهستند. eitaa.com/mellatemamhosein