💠علامه حسن زاده آملی(ره):
🔸همنشينى مؤثّر است. مصاحبت اثر دارد. نفس انسانى خوپذير است. انسانى كه با انسانى مدتى به سر برده است میبينى چنان از يكديگر خو گرفته اند كه احوالات هر يك حكايت از ديگرى مىكند بلكه مطلقاً همنشينى اثر دارد. مثلًا شاگرد بر اثر مصاحبت با استاد، از سيرت و خوى استاد حكايت میكند و همچنين فرزند از پدر كه «الوَلدُ سِرُّ ابيه.»
🔸به قول خواجه عبداللّه انصارى:
دود از آتش چنان نشان ندهد و خاك از باد كه ظاهر از باطن و شاگرد از استاد.
🔸غرض، اينكه مصاحبت مطلقاً مؤثر است حتّى در حيوانات، بلكه در جمادات.
🔸حالا اين معنا را بالا ببريد. در مصاحبت با ملكوت عالم، با حقيقت عالم، با خداى عالم در نظر بگيريد. اگر چنين توفيقى پيدا كرديم كه توانستيم همواره و در همه حال عنداللّه حضور داشته باشيم، چه خواهيم شد؟! خوشا به حال كسانى كه همواره مصاحبت با خدايشان دارند، جليس و انيس آنان خدايشان است.
@menbar5