مدرنیته یک دین است؛ نه یک تطور عینی عالم/ علوم اجتماعی، الهیات و ایدئولوژی مدرنیته است.. ✍ دکتر حسین کچویان همین‌طور که جلوتر آمدیم، یک چیزهایی را از تمدن غرب پذیرفتیم و مجبور شدیم یک چیزهایی را عوض کنیم؛ تا رسیدیم به جایی‌که به‌عنوان مثال بگوییم دین، یک امر شخصی است؛ چون دیدیم که این نوع زندگی، مستلزم این نوع تلقّی از دیانت است. بنابراین اگر این تمدّن ادامه پیدا کند، ملزوماتش را هم می‌آورد. بعضی اوقات در بدو امر یکی، مستقیماً مفهوم دین، خدا، اخلاق و مفهوم زندگی دینی را هدف می‌گیرد، ولی این تمدّن اصلاً در ظاهر با این مقولات کاری ندارد؛ ماشین است، که وارد می‌شود و فرهنگ خودش را می‌آورد. یکی از اشتباهات ما از اول، نفهمیدن زیرکی‌ها و فریب‌کاری‌های تمدّن غرب است که خود را از اول، آن‌طوری که هست (به‌عنوان یک دین) عرضه نکرد، بلکه به‌عنوان یک تطوّر عینی عالم عرضه کرد. اگر از اول به‌عنوان یک دین، خودش را به ما عرضه کرده‌بود، این‌طور نمی‌شد که همه امور این تمدن را بگیریم و بعد هم به‌طور ناخودآگاه عوض بشویم؛ مثلاً اگر شما علم بیشتری بخواهید تا اسلام را بهتر بشناسید، می‌گویند کتب تفسیر و احادیث را بخوانید؛ حالا اگر شما بخواهید مدرن‌تر بشوید می‌گویند باید فوکو، هابرماس و گیدنز بخوانید یعنی این دینِ مدرنینه است و این‌ها هم پیامبرهای آن هستند و وقتی شما این‌ها را خواندید، قبولش می‌کنید و دنیا را هم عوض می‌کنید؛ یعنی مستقیماً ضربه‌ می‌زند. خیلی از دانشجوهای ما وقتی وارد این رشته‌ها می‌شوند، دچار تزاحم، بحران و مشکل می‌شوند؛ چون بلافاصله آن‌ها را نسبت به زندگی و هستی‌شان مسئله‌دار می‌کند. از علوم طبیعی هم نباید غافل شد. علوم انسانی صریحاً نفی می‌کند، ولی علوم طبیعی، خدا را مسکوت می‌گذارد که در یک سیر طولانی‌تر، عملاً به حذف اعتقاد به خداوند می‌انجامد. علوم طبیعی عملاً زندگی‌مان را تغییر می‌دهد و در درازمدت وقتی زندگی عینی ما تغییر یافت، مجبوریم که اخلاقیات و فرهنگ خود را هم عوض کنیم؛ کما اینکه این صدسال تاریخ هم به‌اصطلاح احیاگری به یک‌معنا همین است؛ یعنی زندگی ما عوض شده است. پی در پی به فهم های جدید از دیانت پیدا کردیم و به این‌جا رسیدیم. اگر از منظر دینی، علوم اجتماعی را بررسی کنیم، علوم اجتماعی در بعضی از شاخه‌ها، الهیات دنیای مدرن است. ما دچار این توهّم شدیم که داریم علم عالم و هستی را می‌خوانیم؛ نه، بلکه این یک شکل معناکردن این جهان است؛ این‌ها یک‌روز، می‌دهند و دَه‌سال بعد، آن‌را رها می‌کنند و پس‌ازآن پشیزی نمی‌ارزد و ما تازه می‌آییم به‌عنوان نظریه علمی، مطرحش می‌کنیم‌؛ این‌ها نظریه نیست؛ این‌ها در واقع، ایدئولوژی است. ↙️اخبارمهم را در "مُنتخَبِ اَخبار" ببینید eitaa.com/joinchat/1231028412C5231d1781b