۱۵۳ 💠 *«قريب»* 🟩 *امام؛ در کنار ما* ❇️ امام، طالب ما و در كنار ماست. امّا هر يك از ما به جهت موانعی که ميان خود و امام ایجاد کرده‌ایم، از این طالبِ قریب دور افتاده‌ایم. ❇️ امام، طالبی است كه قريب بودنش مخفيانه و پنهان است، برای درک اين قرب به توجهي خاص نياز داریم. ✨ *دوست نزدیکتر از من به من است* *وین عجبتر که من از وی دورم* ✨ *چه کنم با که توان گفت که دوست* *در کنار من و من مهجورم* 🔆 *«يَا مَنْ‏ قَرَّبَنِي‏ وَ أَدْنَانِي‏»* 🍃🍀 امام عصر در اوج قرب و نزديكی به ماست؛ ولی ما به دليل كثرت اشتغال از حضرت غافلیم. 🍃🍀 نسيم خوش قرب و نزديكی حضرت به ما در نمازی با *حضور قلب يا حالت معنوی خاص در خلوتی در نيمه شب* با خدا، و در لذت مناجات‌ها ادراک می‌شود. 🍃🍀 *آن‌گاه كه تمام غصّه‌هايمان را فراموش كرده* و احساس خلاء و بی‌وزنی می‌كنيم زماني است كه امام عصر نزديك ماست و نسيمی از حال خوش حضرت بر ما می‌وزد. ✨ *سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم که من نسیم حیات از پیاله می‌جویم* ❇️ *امام زمان به ما نزديک است* و اين نزديکی سبب می‌شود كه حضرت با جلوۀ نام «كاسر» و « جابر» منيّت ما را در هم بشکند و هويت جديدي از ما خلق كند. ✅ *حضرت به ما نزديک است تا با جلوه نام «مبدّل»‌ خود دگرگونمان كند و از ما انسان ديگری بسازد.*