"ادریس (علیه السلام) را خداوند بر بال فرشته ای نشانید که در فضای آسمان او را به پرواز در آورد، چنان که علی بن ابراهیم قمی از پدرش از محمد بن ابی عبیر از کسی که برای او حدیث گفته بود، نقل کرده که گفت: امام ابو عبد الله صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند تبارک وتعالی بر فرشته ای از فرشتگان غضب کرد وبال هایش را برید، واو را در یکی از جزیره های دریا افکند. پس زمانی طولانی، که خدا می داند - در آن دریا ماند. وچون خداوند ادریس را به رسالت بر انگیخت، آن فرشته نزد وی آمد وگفت: ای پیغمبر اکرم (صلی الله علی وآله! دعا کن خداوند از من راضی شود وبال هایم را بر گرداند. ادریس فرمود: آری، (چنین خواهد کرد). آن گاه از پروردگار درخواست نمود، وخداوند بال های آن فرشته را باز گرداند واز او راضی شد. سپس آن فرشته به ادریس گفت: آیا حاجتی داری؟ فرمود: آری؟ دوست دارم مرا به آسمان بالا ببری تا به ملک الموت نگاه کنم، چون با یاد او زندگی ندارم. پس فرشته او را برگرفت وبر بال های خود به آسمان ها برد تا به آسمان چهارم رسید که ناگهان دید ملک الموت سر خود را از روی تعجب حرکت می دهد."