سناریوی آخرالزمانی «آتش آذربایجان» قبل ظهور ┈┈┈┈┈┈┈•2️⃣6️⃣•┈┈┈┈┈┈ 🔻جنگ ولد عباس با ارمنی‌ها و شعله‌های جنگ جهانی 🔹اشاره 🔹در کتاب‏ ‏الغیبة نعمانی به نقل از «کعب‌الأحبار»، به جنگ ولد عباس با جوانان ارمنی و سپس آذربایجان اشاره شده است: 🔹 حَرْبِ وُلْدِ الْعَبَّاسِ مَعَ فِتْيَانٍ أَرْمِينِيَّةٍ وَ آذَرْبِيجَانَ تِلْكَ حَرْبٌ يُقْتَلُ فِيهَا أُلُوفٌ وَ أُلُوفٌ كُلٌّ يَقْبِضُ عَلَى سَيْفٍ مُحَلَّى تَخْفِقُ عَلَيْهِ رَايَاتٌ سُودٌ تِلْكَ حَرْبٌ يَشُوبُهَا (يُسْتَبْشَرُ فِيهَا) الْمَوْتُ الْأَحْمَرُ وَ الطَّاعُونُ الْأَغْبَرُ (الْأَكْبَرُ).[130] 🔹 جنگی میان فرزندان عبّاس (کنایه از اهل‌سنت تکفیری) با جوانان ارمنستان و آذربايجان رخ خواهد داد؛ چنان جنگى كه هزاران و هزاران نفر در آن كشته می‌شوند، هر جنگجو شمشيرى زيور يافته به دست می‌گيرد (کنایه از(استفاده از سلاح‌های پیشرفته) و پرچم‌هاى سياه بر آن به اهتزاز در می‌آيد، آن جنگى است كه به مرگ سرخ و طاعون بسيار خطرناک نیز آميخته است و منتهی می‌شود. 🔹البته همه یا بخشی از محتوای آن در کتاب الفضائل[131]، تفسیر البرهان[132]، اثبات الهداة[133] و نوادر الاخبار[134] نیز ذکر شده است.[135] 🔹گزارش فوق در واقع، فقره‌ای از مجموعه عباراتی است که از «کعب الاحبار» نقل شده و در «کتب شیعی» انعکاس یافته و در ضمن بخشی از «اعترافات»[136] وی در فضیلت و برتری امام علی و ظهور منجی ادیان، در ادامه به «نشانه‌های ظهور» در آخرالزمان نیز پرداخته شده است. اما علاوه بر اینکه سند این گزارش به «کعب الاحبار» منتهی می‌شود، مشکل دیگر این است که نمی‌توان به آن، اصطلاح «حدیث» اطلاق نمود. زیرا کعب الاحبار، در زمان پیامبر ایمان نیاورد[137] و این گزارش را از کسی نیز نقل نکرده که به معصوم منتهی شود. البته بنابر نقل‌های تاریخی، کعب الاحبار[138] بعد از اینکه به ظاهر اسلام می‌آورد، اخبار «ملاحم و فتن آخرالزمان» را از کتاب «انبیاء پیشین» برای مسلمانان بیان می‌کرده است[139] اما کعب الاحبار در این نقل قول‌ها نیز صداقت کامل نداشته و حق و باطل را با هم می‌آمیخته[140] و از اینرو تشخیص سره از ناسره در این نقل قول‌ها از کتب انبیاء پیشین که به معصوم نیز منتهی نمی‌شود، بسیار سخت است. 🔹البته به صرف این‌که در سند گزارش، شخصی از پیروان مکتب خلفاء و از راویان اهل‌سنت، قرار گرفته است، دلالت بر جعلی بودن همه محتوای آن ندارد؛ کما این‌که اهل‌بیت نیز در سخنان خویش بر این «مبنا» تاکید فرموده‌اند[141] و معیار پذیرش، موافقت با عقاید حقه شیعی هرچند از زبان راویان عامه و مخالفین -البته به عنوان مؤید در کنار احادیث صحیح و معتبر شیعی- می‏باشد و نمونه‌های مختلفی از آن را می‏توان در میراث حدیثی بیان نمود[142]؛ بنابراین مانوربر روی این نوع گزارش‌ها و انتساب آن به معصوم، صحیح نیست و صرفا زمانی قابل استناد است که شاهدی از آن در منابع شیعی باشد و یا در واقعیت محقق شود ادامه گزارش ویژه در پست بعدی ⬇️⬇️⬇️ 🌸🍃 🌿🌸 @montazeran60