«نکاتی از آیات صفحۀ ۱۲۷ قرآن مجید»
💠 دعوت به يكتاپرستى؛ مهم ترين وظيفۀ انبیاء
عيد وجشن مذهبى ازنظر قرآن كارصحيحى است.«تكون لناعيداًلاوّلناوآخرنا»
در دعا،خدارا با ادب كامل وباصفت مناسب باخواسته، صدابزنيم. ابتداى آيه «الّلهم ربّنا» و آخرآيه «خيرالرّازقين»
و فقط به خدا توجّه كنيم و به سراغ ديگران نرويم«و انت خيرالرّازقين»
عذاب خداوند، درجاتى دارد.«عذاباًلااُعذبه احداً»
انبيا از غلوّ پيروان خود بيزارند
«ان كنت قلته فقدعلمته»
(امام رضافرمود:دربارۀ من دوگروه هلاك مى شوندومن تقصيرى ندارم:يكى علاقمندان افراطى،ديگرى كينه توزان بى جهت).
علم انبيا محدود است
«لااعلم مافى نفسك»
آگاهى كامل و گسترده بر همۀ حقايق مخصوص خداست، مانند افكار و اسرار مردم که از امور غيبى است و فقط خدا بدان آگاه است. «تعلم مافى نفسى...انّك انت علاّم الغيوب»
دعوت به يكتاپرستى،مهم ترين وظيفۀ انبياست؛ و دليل وملاك پرستش خدا، ربوبيّت اوست. «ان اعبدواللَّه ربّى و ربّكم»
عذاب ويا آمرزش مشركان بدست خداست. «ان تعذّبهم...و ان تغفر لهم»
- قهر يا مهر خداوند، بر اساس عزّت و حكمت است. «انت العزيز الحكيم»
تنها صادقان نفع مى برند، نه مدّعيان، شعاردهندگان ورياكاران. «ينفع الصادقين...»
بهشت دركناررضايت خداوند،فوزبزرگ ورستگارى است
«جناتٍ...رضى اللَّه...ذلك الفوزالعظيم»
عبادت كسى شايسته است كه سلطنت عالم وقدرت مطلقۀ هستى دراختيار اوست،نه ديگران،گرچه پيامبرباشند
«للّه ملك السموات والارض»
🌹 با ارسال لااقل به یک نفر، شما هم در ثواب گسترش نکات قرآنی و پیام وحی شریک باشید.
✍ روابطعمومی قرآن دلان