سلام مهربان پدرم ، مهدی جان چه اندوه بزرگی است عمری ندیدنت و چه اندوه جانفرساتری است دیدن و نشناختنت ... تمام سالهای این عمرِ عطش بار در حسرت روی دلربایت گذشت و من چون کودکی تنها ، در گوشه ی تاریک این دنیای نامهربان ، منتظرم تا لبخند پدرانه ات را و طنین مهربان و بی مانندت را و گرمای نوازشگرِ دستانت را بازیابم و جان گیرم ... بازآی ای چوبوی گل از دیده ها نهان کز رنج انتظار تو پشت فلک خمید... @montazeranee