چیزهای مثبت و منفی زیادی در خیابان توجه آدم را جلب می کند؛ دختر کوچولوی زیبای چشم آبی که لباس های صورتی قشنگ و موهایی طلایی بیرون زده از گوشة روسری کوچکش، حس زیبایی دوستی انسان را تحریک می کند. بچه ای که با پوشیدن کت و شلوار پدرش یا کفش پاشنه بلند و مانتوی مادرش وارد خیابان شده، این بار اوست که نگاه ها را به سوی خود جلب می کند؛ ولی نگاهی همراه با خنده و تمسخر. هم چنین جلب توجه دیوانة چماق به دستی که با حرکات غیر عادی، خنده ها و جملاتش، دیگران را متوجه خود می کند، باعث هماهنگی بین سه کلمه می شود: ترس، خنده و فرار! مشاهدة صحنة تصادف، قتل، درگیری، تئاترهای خیابانی، معرکه گیران دوره گرد و دهها مورد مثبت و منفی دیگر هم می تواند توجه انسان را به خود جلب کند. حتماً شما هم موافق هستید که هر جلب توجهی را نمی توان تأیید کرد و به مثبت بودن آن حکم کرد، اگرچه هر کدام از آنها کار خود را پسندیده بداند و با کمال غرور و افتخار آن را انجام دهد؛ بیننده باید عاقل باشد. به قول حضرت امیر(ع): «براى كسى كه داراى دو چشم است، صبح روشن است» «قَدْ أَضَاءَ الصُّبْحُ لِذِي عَيْنَيْنِ». نهج البلاغه، حکمت169.