حیا، نخ تسبیح ایمان روایات بسیاری رابطه بین حیا و ایمان را مطرح می ­کند. روایتی از امام صادق علیه السلام فرمود: «لا ایمانَ لِمَن لا حَیاءَ لَه؛[2] کسی که حیا ندارد، ایمان ندارد.» حضرت ایمان را گویا برحیاء استوار می ­کند. در این­ باره در روایاتی از امام باقر علیه السلام داریم که فرمود: «أَلحَیاءُ وَ الایمانُ مَقرونانِ فی قَرَنٍ وَ أِذا ذَهَبَ أَحَدُهُما تَبِعَهُ صاحِبُهُ؛[3] حیا و ایمان دو همراه هستند که هرگاه یکی از آنها برود دیگری به دنبالش خواهد رفت.» یعنی حیا و ایمان به تعبیری با یک نخ، به هم پیوند دارند؛ مثل بند تسبیح که دانه­ ها را به همدیگر متصل کرده­ است. اینها تمام، جنبه­ های کنایی دارد و زیبا هم هست. اگر این پرده­ حیا دریده شود، دین هم رفته است. مطمئن باشید!علی علیه السلام فرمود: «الایِمانُ و الحَیاءُ مَقرُونَان فی قَرَنٍ وَ لا یَفتَرِقانِ؛[4]حیا و ایمان دو همراهند که از یکدیگر جدا نمی ­شوند.» اگر حیا برود، دین هم می­ رود