امسال می‌آیم به سمتت با دست خالی بی قدم‌هام این‌بار پای گوشی خود از خانه تا تو می‌زنم گام هرچند می‌دانم مسیرت در جاده‌ی سبز ظهور است با بغض می‌خوانم تو را چون راه رسیدن تا تو دور است قلبم پر از عشق است و دستم کوتاه‌تر از شاخه‌‌هایت ای کاش می‌شد کودکانه می‌آمدم سمت صدایت ای کاش بالی داشتم سبز پر می گشودم تا تو و عشق تا کربلا می‌آمدم زود در اربعینی با تو و عشق معصومه مرادی