حال دلت را دست آدم ها نسپار نگذار افسار به دست به هر کجا بِکشندت نگذار با حرف هایشان امیدت را ناامید کنند اجازه نده رفت و آمدشان بشود دلیل غم و شادی ات زندگی ات را در دستان خودت نگه دار، محکم و وفادار محبت کن و مهربانی را هدف خودت قرار بده تا مدیون دل و روح و احساسات خودت نشوی عقل حسابگرت را هم ناظر کن که مبادا به بیراهه روی این کلیشه ها را تکرار میکنم که برسم به یک کلام حرف حساب: "عزیز من، لطفا فرش زیر پای آدم ها نباش، تابلو فرش زیبایی باش که بر دیوار دلشان قابت کنند"