«اگر باور کنیم دنیا ذاتاً محل آسایش و خوشی نیست، توقّعمان از دنیا کم می‌شود. آنگاه قوی‌تر زندگی خواهیم کرد و اتفاقاً از زندگی بیشتر لذت می‌بریم….. برای رسیدن به نشاط عمیق باید دو اتفاق مهم در فکر و روح انسان رخ داده باشد. ابتدا باید حکمت پدید آمدن مشکلات رایج در زندگی، حتی مرگ را پذیرفته باشد و سپس باید انسان هدفی بزرگ‌تر از مرگ و حیات داشته باشد که به آن عشق بورزد و برای رسیدن به آن امیدوار باشد تا بتواند عمیقاً شاد باشد»