حال دلت را دست آدم‌ها نسپار. نگذار افسار به دست، به هرکجا تو را بکشند. نگذار با حرف‌هایشان امیدت را ناامید کنند. اجازه نده رفت و آمدشان بشود دلیل غم و شادی‌ات. زندگی‌ات را در دستان خودت نگه دار، محکم و وفادار. محبت کن و مهربانی را هدف خودت قرار بده، تا مدیون دل و روح و احساسات خودت نشوی. عقل حسابگرت را هم ناظر کن، که مبادا به بیراهه بروی. فرش زیر پای این مردم نباش. تابلو فرش زیبایی باش، که بر دیوار دلشان قابت کنند … ‌