✅امام حسین(ع) و یارانشان در روز دوشنبه، چهاردهم ذی حجة در این محل فرود آمدند.
علامه مجلسی از تاریخ الریاشی نقل می کند که :
«راوی می گوید :
من حج بجای آورده بودم و یاران را رها کرده بودم...تا این که به خیمه هایی برافراشته رسیدم.
در این هنگام سوال کردم، این سراپرده ها از آن کیست؟
گفتند : از آن حسین(ع).
گفتم : پسر علی(ع) و فاطمه(س)؟
گفتند : آری. گفتم در کدام یک از این سراپرده ها هستند؟
آن را به من نشان دادند.
جلو رفتم تا این که ناگاه حسین(ع) را در حال تکیه بر خیمه دیدم که مشغول مطالعه نوشته ای بود.
سلام کردم و جواب داد.
سپس گفتم : پدر و مادرم فدای شما، چرا در این بیابان خشک فرود آمدی که در آن زراعت و خویشی نیست؟
فرمود : این ها مرا ترسانیده اند و اینها نامه های اهل کوفه است در حالی که آنان قاتل من هستند.
اگر چنین کنندو هتک حرمات الهی کنند کسی بر آنها برانگیخته خواهد شد که آن ها را می کشد تا این که از کهنه حیض ذلیل تر شوند.»(۱)
📚منبع :
۱)بحارالانوار مجلسی، ج۴۴، ص۳۶۹
@nooralzahra5