«نکاتی از آیات صفحه ۳۷۸ قرآن کریم» 💠 نعمت علم در ميان نعمت هاى الهى، حساب علم جداست، و علم انبيا لدنّى است«آتينا... علماً» و به الهام الهى به آنان عطا شده است«عُلّمنا»، و علم يكى از ملاك هاى برترى است«آتينا... علماً... فضّلنا» و علم بر همۀ نعمت ها مقدّم است(اوّل «علّمنا» بعد «اوتينا من كلّ شى ء») و علوم و امكانات خود را از خدا بدانيم، نه از خود«علّمنا - اوتينا» و نعمت هاى الهى را ابراز كنيد«علّمنا منطق الطير» و در جاى ديگر مى فرمايد: نعمت پروردگارت را بازگو كن. «و امّا بنعمة ربّك فحدّث»(ضحى،۱۱) و نعمت ها را از فضل او بدانيم نه از لياقت خود. «انّ هذا لهوالفضل المبين» 💠 شعور حیوانات پرندگان، شعور و قدرت نطق دارند. «منطق الطير» و حيوانات، با شعور خود منطقه اى را براى زندگى انتخاب مى كنند. «وادالّنمل» و گفتگو و امر ونهى در ميان حيوانات نيز وجود دارد. «قالت نملة يا ايّها النمل» و در ميان مورچگان، هم فرماندهى، هم اطلاع رسانى و هم فرمان برى وجود دارد. «قالت نملة ... اُدخلوا» بنابراین حيوانات شعور دارند و مفاسد و ضررها را مى شناسند و به يكديگر هشدار مى دهند. «اُدخلوا مساكنكم» و غريزه دفع ضرر احتمالى، در حيوانات نيز وجود دارد. «اُدخلوا... لايحطمنّكم» و مورچه، افراد انسان ها، بلكه شغل آنها را هم مى شناسد. «سليمان و جنوده» اولياى خدا با آگاهى و عمد، حتّى به مورچه اى ضرر نمى رسانند. «و هم لا يشعرون» مورچگان از عدالت و تقواى حضرت سليمان آگاهند و مى دانند آن بزرگوار آگاهانه به مورچه اى نيز ظلم نمى كند. ✍ روابط‌عمومی قرآن دلان 🔹 @qurandelan