#والدین_مؤمن
#کتاب_ما_درون_را_بنگریم
#استاد_خانم_جاوید
#پیام_اول
ابتدا به تعریف مؤمن توجه کنید: شخصی مؤمن است که در سایه ایمان به خالق توانا، همه عالم هستی، از جمله همسر و فرزندان از وجودش احساس ایمنی دارند، مهربان و امنیت بخش است.
نکته: والدین مؤمن توجه دارند که پدری و مادری، مالکیت نیست. آنها به فرزندان خود به چشم مال خودم است هرطور دلم میخواهد با او رفتار میکنم نگاه نمیکنند، آنها فرزندان را امانت الهی میدانند که تلاش میکنند آنطور که مالک حقیقی میخواهد از این امانات مراقبت نمایند.
چنین والدینی در پرتو شناخت خوب از اسلام، تحت تأثیر تعالیم به ظاهر روانشناسی غرب قرار نمیگیرند که در بین حرفهای متفاوت روانشناسان غربی گیج و مبهوت شوند، بلکه با اطمینان خاطر به فرزندان خود در زیر هفت سال آزادی میدهند، برخوردشان با کودک همانند برخورد وزیری دانا و فهمیده با پادشاهی نادان است. برخورد خشمگین، عصبی، فرعونوار، تسلط آمیز، قهرآمیز یا اعمال قانونهای خشک و نظمهای کاذب نخواهند داشت. با طفل بیپناه خود، همچون یک مجرم برخورد نمیکنند که او را به خاطر بینظمیهای ظاهری مجازات کنند. با فرزندشان که ادامه وجود خودشان است مدارا میکنند، محبت و احترام خود را بیش از همه خرج کودک خود مینمایند تا کودک در کنار آنها احساس امنیّت داشته باشد و تشنه محبّت نماند. در هفت سال دوم فرزند خود را با توضیح و استدلال و تجزیه و تحلیل کردن مسائل آشنا میکنند. گاهاً سؤالهای او را به بحث میگذارند نه اینکه سریعاً به او پاسخ دهند. خودشان مسائلی را طرح میکنند و دنبال چرایی هستند مثلاً: از فرزند خود میپرسند: چرا نماز میخوانی؟ چرا موهای خود را میپوشانی؟ و... تا فرزندشان از ابتدا سطحینگر بار نیاید. فرزندانی که در 7 سال اول پر از احساس محبّت، امنیت و ارزشمندی بار آمدهاند و خیالشان از محبت پدر و مادر راحت است در 7 سال دوم ضمن دریافت محبّت و احترام ، از راهنمایی والدین آگاه خود نیز بهرهمند میشوند و با دستورهای ضروری و لازم الاجرای والدین روبهرو میشوند و اطاعت از آنها را میآموزند چرا که باور کرده اند پدر و مادر دوستشان دارد که چنین دستوری داده است قطعا دستورش عالمانه است.
نکته : اگر والدین در هفت سال اول با بی رحمی و داد و فریاد مانع بعضی کارهای مورد پسند کودک شده باشند در هفت سال دوم هم راهنمایی آنها را چنین تفسیر میکنند که پدر و مادرم به خاطر خودشان این را از من میخواهند بنابر این ناخودآگاه مقاومت میکنند اما اگر فرزندان در هفت سال اول از نوع رفتار و گفتار و ملایمت والدین دوستی خالصانه آنها را باور کرده باشند چنین فرزندانی مطیع و نظم پذیر خواهند شد و در ارتباط این والدین و فرزندانشان مباحثه و استدلال جایگزین کل کل کردن و یکی به دوکردن خواهد بود. اینچنین فرزندانی مایلند از والدین محبوب خود الگو بگیرند و به بیراهه نرفته وآماده میشوند برای 7 سال سوم که مشاورانی خوب برای والدین خود باشند.
@rahejavedan