باید دانست محور تمام تحول‌ها در این آیات، همان جهش نفسانی و تبدل درونی است. اگر نفس انسان رو به صلاح گراید، در سایه لطف خداوندی توفیق رهیدن از نقص و رسیدن به کمال نصیب او می‌شود. زیرا هرگز خداوند سبحان در ابتدا کسی را گمراه نمی‌کند برخلاف هدایت که اساس کار خداوند رحمان بر آن است و ناقص را کامل می‌کند و کامل را به مراحل نهایی کمال میسور می‌رساند. پس، افزون بر هدایت تکوینی و تشریعی همگانی، هدایت سومی‌ نیز هست که مخصوص پویندگان راه خدا و راهیان طریق اهتدای او است؛ یعنی اگر کسی پس از تبیّن حق و ظهور باطل، راه پیامبران الهی را پیمود، در تداوم و تکمیل این اهتدا، فیض خاص تکوین الهی دستگیرش می‌شود و راه را برای او روشن‌تر می‌کند و امکانات طی آن مسیر را فراهم‌تر می‌کند و هرگونه موانع تکامل را از سر راهش برمی‌دارد؛ «فسنیسّره للیسری؛ [۱۱] ما به زودی او را در مسیر دشواری قرار می‌دهیم»، و «ویزید الله الّذین اهتدوا هدی؛ [۱۲] اما کسانی که در راه هدایت گام نهادند خداوند بر هدایتشان میافزاید»، و «یهدی به الله من اتّبع رضوانه سبل السّلام؛[۱۳] خداوند به برکت آن، کسانی را که از خشنودی او پیروی کنند به راه‌های سلامت هدایت می‌کند»، و «ویهدی إلیه من أناب؛ [۱۴]و هر کس را که به سوی او باز گردد هدایت می‌کند»، کسی که چند نوبت به‌سوی خدا بازگشت و تناوب در رجوع به سمت خدا برایش ملکه شد و حالت خاصی به‌نام انابه پیدا کرد یا بر اثر قطع همه علاقه‌ها و انقطاع صرف به‌سوی خدا جزو منیبان شد، از فیض تکوینی ویژه‌ای برخوردار می‌شود که دیگران به آن دست نمی‌یابند «ألله یجتبی إلیه من یشاء و یهدی إلیه من ینیب؛[۱۵]و کسی را که به سوی او باز گردد هدایت می‌کند». هرگونه پیشنهاد و یا انتقاد را با ما درمیان بگذارید. لینک کانالهای روابط عمومی پلیس پیشگیری فاتب جهت عضویت: سروش: https://splus.ir/ravabetomomi_pishgiri_fateb ایتا: https://eitaa.com/ravabetomomipishgirifateb