دیگه دنبال چی میگردی ؟ ب جا بهونه آوردن و تنبلی های حوصله‌ سربر ، این حجم از گشودگی و فراخ بودنتو جمع و جور کن‌و بچسب به سازندگی :)))) با امکانات کم ، محرومیت های کوچیک و بزرگِ روحت ، نَفسِ سَرکِشو‌ افسار گسیخته‌ت و کُری خوندن های وقت و بی وقتِ ناامیدی به مذاکره برو و درصورت عدم پذیرش گزینه های ذی‌نفع‌ و نقض قراداد های طرفین ، کُلنگ‌و بردار بکش به بطنِ ویرونه های وجودت و خلاصه ک بساز اون آدمِ موثری رو که هم خودت و هم خدا ازش راضیِ :))))