کَندو، پیکره گلی بلندبالایی با شکم ورآمده که حکم یک سیلوی گندم خانگی را داشت و محلی برای ذخیره گندم یک خانواده بود. ارتفاع کندو گاهی به ۲ متر نیز می‌رسید. پیکره کندو را از گل نپخته آماده می کردند این گل ها اما آن چنان باید ورز خورده باشند که به قول استادکارهای قدیمی روغن پس بدهند. تنها با این شیوه است که گل مثل خمیر به فرمان دست تنور مال درمی آمد. 🔹تصویر فوق کندویی در منزل قدیمی متعلق به ملاعباس مومن علی واقع در رویان است. _____ برای مشاهده مستندات تاریخی رویان به کانال زیر بپیوندید👇👇👇 📚[رویان جامعه و فرهنگ] @Rooyan_farhang