ویژه‌نامۀ «دعاؤُكُم فيه مستجاب» (برداشت‌هایی از دعای ابوحمزه ثمالی؛ شماره ۹) 🔸اکسیر محبت پروردگار كريم، در عين بى‌نيازى، نسبت به بندگان نيازمند خويش تا بدان حدّ مهربان و بنده‌نواز است كه محبت خويش را به آنان، مقدّم بر محبت آنان به خود معرفى كرده است: يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ؛ او دوستشان دارد و آنان نيز او را دوست مى‌دارند. محبت خدا، عیار زر انسانیت است و سالکین راه بندگی،‌ به هیچ قیمتی آن را از دست نخواهند داد. ناله‌های مناجات سحرگاهان امام سجاد (علیه‌السلام) گواه صدق این مدعاست: «إِلٰهِى لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفادِ، وَمَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهادِ، وَدَلَلْتَ عَلَىٰ فَضائِحِي عُيُونَ الْعِبادِ، وَأَمَرْتَ بِي إِلَى النَّارِ، وَحُلْتَ بَيْنِي وَبَيْنَ الْأَ بْرارِ مَا قَطَعْتُ رَجائِي مِنْكَ، وَمَا صَرَفْتُ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ، وَلَا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي»؛ خدایا، اگر مرا با زنجیرها ببندی و عطایت را در میان مردم از من بازداری و بر رسوایی‌هایم دیدگان بندگانت را بگشایی و مرا به‌سوی دوزخ فرمان دهی و بین من و نیکان حجاب شوی، امیدم را از تو نخواهم برید و آرزویم را از عفو تو بازنخواهم گرداند و محبتت از قلبم بیرون نخواهد رفت. 📒@sahifeh_Et