دلم گرفته ز اندوه بی امان، برگرد ! دلم شکسته از آزار این و آن برگرد! وجود ماه تو از پشت ابر هم لطف است به رنگ تیره ی شب های آسمان برگرد! زبان من اگر از شعر و شاعری دور است تو را قسم به غزل های شاعران برگرد! تو در میان غم آب و نان گمی هرچند تو در میان نفس هایمان نهان برگرد! مرا اگرچه نفس بی بها شده چندی ولی به جان نفس های دیگران برگرد!