بسم الله الرحمن الرحیم وَ الْفَجْرِ(1) وَ لَيَالٍ عَشْرٍ(2) اگر طبیب بی طبیبان ایامی از سال را برگزیند و بر اهمیت و عظمت آن تاکید کند، نشان‌دهنده آن است که این زمان در درمان دردهای دردمندان نقشی بسزا دارد. خداوند متعال در آیات مختلف دستور به یاد و توجه به خود داده است، اما دهه اول ذی‌الحجة را از میان ایام مخصوص این امر قرار داده «وَ اذْكُرُوا اللَّهَ في‏ أَيَّامٍ مَعْدُودات»البقرة 203. ارزش این دهه به قدری است که در روایات آن را پاک‌ترین (ازکی) و با عظمت‌ترین زمان برای انجام عمل صالح دانسته‌‌اند؛ عمل صالح در این ایام چنان رشد و نمو می‌یابد که حتی برتر از جهاد در راه خدا در غیر این ایام دانسته شده است(الاقبال بالاعمال الحسنة ج2، ص 35). بنابراین زیرک کسی است که در این ایام هم و تلاش خود را برای تسابق و تنافس در خیرات قرار دهد. در اقبال نقل شده است که سعید بن جبیر از اصحاب خاص امام سجاد علیه السلام در این ایام چنان تلاش و جهدی در امر عبادت داشته است که گمان می‌رفته کسی قدرت بر انجام این اعمال و عبادات را ندارد؛ جایی که بزرگان معنویات تلاش‌های محیرالعقول داشته‌اند، سزاوار است که ما نیز کمی و در حد توان خود تلاش خود را بیشتر کنیم تا لبیکی به ندای محبوب حقیقی گفته باشیم.