اين تصور که و انسان، يک‌جا در قيامت به آدمی می‌رسد نادرست است؛ بلکه بنا به آيات شريفۀ قرآن و روايات، بخشی از اين اجر و ثواب، در همين دنيا به انسان بازمی‌گردد. البته بنا به ماهيت جهان آخرت، آنچه در اين دنيا بازتاب عمل آدمی است با اجر و پاداش اخروی، قياس ناپذير است. بنابراين، چنين نيست که نگاه بندگان صرفاً عُقباگرايانه باشد و بپندارند بازتاب کارهای شايستۀ اجتماعی و مردمی و خيررسانی به دين و بندگان خدا، صرفاً به عالم آخرت بازمی‌گردد. قانون خداوند اين است که در همين دنيا نيز بخشی از اجر عمل دستگير آدمی شود. برای نمونه صلۀ رَحِم از اعمال صالحی است که فوايد آن در اين دنيا نصيب عامل آن می‌شود. امام باقر علیه‌السلام در روايتی، چهار فايدۀ دنيايی و يک فايدۀ اخروی برای صلۀ ارحام برمی‌شمرد: «صلۀ ارحام، اعمال را پاک، اموال را افزون، بلاها را دفع و حساب را آسان می کند و اجل را به تأخير می اندازد». همچنين از امام صادق علیه‌السلام در ثمرات کمک رسانی به مؤمنان نقل شده است: «هركه به فرياد برادر مؤمنِ غم زده و گرفتارش در زمانی که مبتلا به بيماری يا امری دشوار شده است، برسد و اندوهش را بزدايد و در روا شدن حاجتش او را كمك كند، به خاطر اين كار، خداوند هفتاد و دو رحمت خويش را برای او منظور کند، كه یکی از آن‌ها را در همين دنيا برای بهبود وضع معيشتش به او دهد و هفتاد و یک رحمت ديگر را برای هول و هراس‌های روز قيامتش ذخيره كند». ▫️کتاب شکوه نیایش، شرح صحیفه سجادیه، ج۶، صص ۲۴۱-۲۳۹. 🇮🇷شهیدانه @shahid_seyed_mahdy