🔻بازخوانی خاطراتی از
#هوشنگ_ابتهاج دربارۀ تصنیف و تصنیفسرایی
(به انتخاب
#حسین_سامانی در پروندۀ تخصصی
#ترانه_خوانی)
▪️«...اولین کاری که میکنم اینه که آهنگ رو حفظ میکنم؛ طوری که دیگه میتونم از اول تا آخرشو بخونم. در نتیجه افاعیلشو مینویسم. برام فرق نمیکنه که فَعَل بنویسم یا فع یا مفاعیلن. بستگی داره که اون کلمه چه جایی رو میگیره؛ یعنی فرضاً اگه مفاعیلن مینویسم حتماً باید اون کلمه مفاعیلن باشه که کلمه تجزیه نشه. پایهها رو بر این اساس مینویسم؛ مثلاً مینویسم:
فعل فعل مفاعیلن فعل فاعلاتن
یعنی دیگه برام معلومه که برای مثلاً فَعَل چی باید بذارم. از یه طرف هم وقتی آهنگ رو حفظ میکنم میفهمم که آیا تو این آهنگ قرینه هست یا نه. خود این خیلی مهمه و موقع کلام گذاشتن، من به این قرینههای آهنگ خیلی توجه دارم. صدبار، هزاربار آهنگو میخونم و کلام رو هم موقع خوندن آهنگ میسازم. آهنگ منو با خوش میبره و براساس آهنگ کلمات رو میسازم...»
متن کامل این یادداشت را در سایت شهرستان ادب بخوانید:
🔗
shahrestanadab.com/Content/ID/10491
☑️
@ShahrestanAdab