🟨 چین و امریکا همدیگر را از دست می‌دهند بخش دوم توماس فریدمن 🟡 ما هیچگاه با چالش‌های فزاینده و رو به رشد پکن کنار نیامده‌ایم، به‌ویژه به این دلیل که چین توسط نفت پیش نمی‌رفت، بلکه با سیاست های درست اقتصادی، کار سخت و تمایل به فداکاری برای دستیابی به اقتدار ملی و همچنین با تأکید شدید بر آموزش و علم در حال پیشتازی بود؛ کاری که ما قبلا مشغول آن بودیم. اما در مورد چین موضوعات بسیاری قابل طرح و بحث هستند. 🟡 برای درک این موضوع که چین تا چه اندازه آمریکا را از دست داده است، می‌توان با این سؤال از پکن شروع کرد: چطور است که شما بزرگترین و قدرتمندترین لابی را در واشنگتن داشتید و این برای شما حتی یک پنی هم هزینه نداشت و با این وجود آن را منفجر کردید؟ 🟡 من به شورای بازرگانی ایالات متحده و چین و اتاق بازرگانی ایالات متحده آمریکا و چین اشاره می کنم. این گروه‌های تجاری قدرتمند که نماینده بزرگترین شرکت‌های چندملیتی آمریکا هستند، برای نزدیک به چهار دهه با اشتیاق لابی کردند که تجارت بیشتر با چین و سرمایه‌گذاری در داخل و خارج از چین، یک معامله برد – برد است. اتاق بازرگانی اتحادیه اروپا در چین نیز همینطور عمل می‌کرده است. امروزه این لابی  ها عمدتاً ساکت شده اند. اما چه اتفاقی افتاد؟ 🟡 به نظر من چهار بحث کلی برای رسیدن به چرایی رسیدن به وضع کنونی قابل طرح است. شاید اولین عاملی که به رسیدن آمریکا و چین به این نقطه منجر شد به سال ۲۰۰۳ و اندکی پس از پذیرش چین در سازمان تجارت جهانی (به لطف آمریکا) بازگردد؛ زمانی که ژو رانگ‌جی، نخست وزیر چین و مدافع اصلی ایجاد اصلاحات در بازار این کشور، استعفا داد. ژو می‌خواست شرکت‌های آمریکایی در چین حضور داشته باشند، زیرا باور داشت که شرکت‌های چینی برای کسب برتری موثر در بازار جهان باید با بهترین‌ها رقابت کنند. اما بسیاری از استان‌های داخلی چین که تحت سلطه صنایع دولتی این کشور بودند علاقه یا توانایی رقابت در سطح جهانی بازار را نداشتند به مخالفت با ژو پرداختند. 🟡 بسیاری از صنایع چینی از شرکت‌های غربی که کارخانه‌هایی در چین ساخته بودند، کپی یا سرقت اطلاعات و فناوری کردند. سپس صنایع چینی از بازار داخلی محافظت شده خود برای به دست آوردن «سهم بزرگ» استفاده و از دولت پکن نیز یارانه دریافت کردند. همانطور که در ستونی در سال ۲۰۱۸ توضیح دادم: 🟡 حتی زمانی که آمریکا به سازمان تجارت جهانی درمورد عملکرد چین اعتراض و اعلام کرد که دولت پکن پس از ورود به W.T.Oبه طور ناعادلانه شرکت های ارائه دهنده کارت های اعتباری آمریکایی را از صحنه رقابت ها کنار گذاشته است، چین همچنان آهسته قدم برمی داشت تا آن زمان، شرکت‌های چینی، مانند UnionPay، چنان بر بازار کارت‌های اعتباری چین تسلط پیدا کردند که شرکت‌های آمریکایی، مانند ویزا دیگر توفیق و استقبالی در بازارهای چین نداشتند. جای تعجب است که صادرات اتحادیه اروپا به چین امروز فقط کمی بیشتر از صادرات به سوئیس است؟ منبع https://www.nytimes.com/2022/11/01/opinion/china-united-states-trade-economy.html کانال تحلیلی شطرنج سیاست🌤🌤☀️ @shatranjsiasat