ایه روز سوره آل عمران ــ آیه ۱۱۲ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوٓا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَبَآءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنْبِيَآءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ هر زمان و هر كجا یافت شوند، [داغِ‌] خواری و ذلّت بر آنان زده شده، مگر [آنكه‌] به ریسمانی از جانب خدا [كه ایمان به قرآن و نبوّت پیامبر است‌] و یا ریسمانی از سوی مردمِ [مؤمن كه پذیرش ذمّه و شرایط آن است، چنگ زنند] و به سبب خشم خدا دچار سقوط معنوی شدند و [داغِ‌] بینوایی و بدبختی بر آنان زده شد. این بدان سبب است كه آنان همواره به آیات خدا كفر می‌ورزیدند و پیامبران را ظالمانه می‌كشتند، و این [كفرورزی و كشتن پیامبران‌] به سبب این است كه [خدا را] نافرمانی نمودند و همواره [از حدود الهی‌] تجاوز می‌كردند. ♦️(آيه ١١٢) : ۳ ــ آنها هيچ گاه روى پاى خود نمى‌ايستند، و همواره ذليل و بيچاره خواهند بود، مگر اين كه در برنامۀ خود تجديد نظر كنند و راه خدا پيش گيرند يا به ديگران متوسل شوند و موقّتاً از نيروى آنها استفاده كنند (ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا) . ♦️طولى نكشيد كه اين سه وعده و بشارت آسمانى در زمان خود پيامبر اسلام «صلّى اللّه عليه و آله» تحقق يافت. سپس در ذيل اين جمله مى‌فرمايد: تنها در دو صورت است كه مى‌توانند اين مهر ذلّت را از پيشانى خود پاك كنند، نخست «بازگشت و پيوند با خدا و ايمان به آيين راستين او» (إِلاّ بِحَبْلٍ مِنَ اللّهِ) . «و يا وابستگى به مردم و اتكّاء به ديگران» (وَ حَبْلٍ مِنَ النّاسِ) . ♦️ بنابراين، يا بايد در برنامۀ زندگى خود تجديد نظر كنند و به سوى خدا باز گردند و خاطرۀ خيال شيطنت و كينه‌توزى را از افكار خود بشويند، و يا از طريق وابستگى به اين و آن به زندگى نفاق آلود خود ادامه دهند. ♦️سپس قرآن به ذلّتى كه يهود بدان گرفتار آمده اشاره كرده، مى‌گويد: «و در خشم خدا مسكن گزيده‌اند، و مُهر بيچارگى بر آنها زده شده» (وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ) . به اين ترتيب يهود بر اثر خلافكاريها نخست از طرف ديگران مطرود شدند و به خشم خداوند گرفتار آمدند و سپس تدريجاً اين موضوع به صورت يك صفت ذاتى «احساس حقارت» در آمد. ♦️ در پايان آيه دليل اين سرنوشت شوم يهوديان را بيان مى‌كند، مى‌فرمايد: اگر آنها به چنين سرنوشتى گرفتار شدند، نه به خاطر نژاد و يا خصوصيات ديگر آنهاست، بلكه به خاطر اعمالى است كه مرتكب مى‌شدند، «چرا كه آنها به آيات خدا كفر مى‌ورزيدند» (ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللّهِ) . ♦️و دوّم اين كه: اصرار در كشتن رهبران الهى و پيشوايان خلق و نجات دهندگان بشر يعنى انبياى پروردگار داشتند «و پيامبران را به ناحق مى‌كشتند» (وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ) . ♦️و سوّم اين كه: آلوده به انواع گناهان مخصوصاً ظلم و ستم و تعدّى به حقوق ديگران و تجاوز به منافع ساير مردم بوده‌اند و اگر چنين ذليل شدند «به خاطر آن است كه گناه كردند و به حقوق ديگران تجاوز مى‌نمودند» (ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ) . و مسلّماً هر قوم و ملّتى كه داراى چنين اعمالى باشند سرنوشتى مشابه آنها خواهند داشت. https://eitaa.com/shshbaharestan 🍀🍃🍀🌱🍀🍃🍀🍃🍀🍃