اینکه نمیتوانی یک خانواده، یک موسسه و یا یک محله را به دوش بگیری و از زیر بارش فرار میکنی، این همه وحشت و تزلزل حتی وحشت از عهده دار شدن یک بچه و یا وحشت از ازدواج و ... نشانگر این مسئله است که چقدر محدود به خودت نگاه میکنی و هنوز خودت را درک نکرده ای. اما با شناخت و درک قدر خویش تا آنجا پیش میروی که حاضر میشوی حتی بار نسل ها را هم بدوش کشی و در این حرکت نه خستگی پیدا کنی و نه غرور. نه احتیاج به تشویق و ترویج داشته باشی و نه حتی از ضربه ای که میخوری واهمه و گریز. استاد علی صفایی حائری حرکت ص ۵۷ ┄═❁[⚙]❁═┄ 『 عین صآد 🌿⃢⃟☕️:دِلْنِوِشْتِـہ هٰاے بُـٓـــــــلُوٖغٌ..!』 💡✏️ @Bologh_Ain_sad 🖋️💡