برای سنوار نمی‌دانم چه حسی مرا وا می‌دارد که قلم به دست گرفته و در روزی که به ملکوت رفته‌ای از تو بنویسم. می‌گویند تو سنی هستی و من شیعه، چرا باید یک شیعه از مرگ یک سنی ناراحت شده و به سوگ نشیند؟ نمی‌دانم این دعوای شیعه سنی که ابلهان بر آن می‌دمند از کجا آمده است؟ آنچه من از مکتب اهل بیت ع فهمیده‌ام مبارزه با مستکبران عالم و دفاع از مستضعفان و مظلومان بوده است. آیا تو یک عمر در راه مبارزه با مستکبران و دفاع از مظلومان جانفشانی نکردی و جانت را نیز در این راه فدا نکردی؟ آیا اگر تو در زمان خون خدا بودی در صف یزیدیان بودی یا در صف حسینیان؟ کسانی که ما را به دلیل سوگ تو شماتت می‌کنند در کجای این صف بندی بودند؟ پاسخ به این سوال چندان دشوار نیست؛ ما شیعه بودن را امری تاریخی نمی‌دانیم، شیعه بودن با نسبتی که هر فرد با امام زمان خود پیدا می‌کند معنا می‌یابد. در زمان غیبت نیز میزان حب و بغض به ولی فقیه، معیار شیعگی یا ضد شیعگی است. آیا این ابلهان مدعی تشیع، نسبتی با ولی فقیه و اهداف متعالی ایشان دارند؟ برای من مهم نیست که در اسم، شیعه هستی یا سنی، برای من مهم این است که رسم مکتب اهل بیت ع را داری، برای من مهم این است که بوی اسلام ناب را می دهی برای من مهم این است که نجس‌ترین و پلشت‌ترین موجودات زمین ازشهادت تو خوشحال شده و هلهله سر داده‌اند، برای من مهم این است که شهادت تو روح حماسه را دوباره به جبهه مقاومت برگرداند، برای من مهم این است که تو تبدیل به الگو و نماد برای نسل جدید مجاهدان شدی، شنیدم که شهادت تو را شبیه اسطوره های هالیوودی کرده‌اند، چه تشبیه سست و نازلی!!! شهادت تو شبیه هیچ یک از اسطوره‌های توهمی و توخالی هالیود نیست. شهادت تو شبیه اسطوره‌های حادثه کربلاست؛ مسلم، هانی، حر، زهیر و حبیب، به همین دلیل هم هست که نحوۀ شهادت تو، خون تازه‌ای در کالبد زخم خوردۀ جبهه مقاومت دمید. من در سوگ تو سیاه نخواهم پوشید و تسلیت نخواهم گفت، من به تو تبریک می‌گویم برای اینکه بزرگترین مدال مجاهدت را از دستان خدا گرفتی و به غزه تبریک می‌گویم که چنین پهلوانانی را تربیت کرده است. شهادت تو مانند سراسرِ حیات مبارکت، حماسه‌ساز و شورانگیز است: سلام علیک یوم وُلدتَ و یوم تَموت و یوم تُبعث حیا ✍️ محمد میرزایی ـــــــــــــــــــــــ کانال تحلیل سیاسی https://eitaa.com/joinchat/3832938513C10428c852e