فنای عرفانی در حال عبادت : چگونه حق متعال هم اول و هم اخر و هم ظاهر و هم باطن است؟ سالک در حال عبادت (بیشتر در حال عبادت) یک لحظه واقع میشود در حال و مقامی که خود را ناطق به نطق حق ،ذاکر به ذکر حق ،قادر به تکلم و قیام حق می بیند. در این حال، سلب هستی یکجا از او میشود ،در این هنگام آنکه در باطن او را قوام و قرار بخشیده ،که او بعنوان عابد به عبادت قیام دارد ،خود را ظاهر و عابد را محو می سازد و باطن را برای آن عابد مکشوف می سازد . عابد به این کیفیت و به این واقعیت راه می یابد ،این برهان نیست ،این شهود و دید است که به عیان حقایق مورد رویت قرار میگیرد. مرحوم استاد محسن بینا ره سراج الصعود لمعاریج الشهود سیر و سلوک و طهارت نفس https://eitaa.com/joinchat/571736158Ca8d640cfa2