روایت از امیرالمومنین علیه السلام تو نهج‌البلاغه هست اَشَدُ الذُنُوبِ مَا استَهانَ بِهِ صَاحِبهُ بدترین گناه اون گناهیه که آدم وقتی انجام میده میگه این که چیزی نبود یه چیز کوچیکی بود من انجام دادم... آدم بیاد پیش خودش بگه بابا حالا یه عده دارن بی بند و باری و فسق و فجور اونجوری میکنن حالا ما یه نگاه به نامحرم کردیم یا مثلاً یه لبخندی زدیم این که چیزی نیست که... گناه رو کوچیک دونستن این که چیزی نیس حالا یه مقدار روسری رفت عقب یا مثلاً یه شوخی با نامحرم کردم حالا این که چیزی نیس که... یه دروغ کوچولویی ما گفتیم یه جا، آدم که نکشتیم که، یه دروغ کوچولو به کجا بر میخوره این که چیزی نیس... همین که آدم بگه این که چیزی نیس، این گناه میشه از گناه هایی که چه بسا شاید دیگه بخشیده هم نشه