🔰
بدیلی برای ایمان دینی
✍️ دکتر مهدی امیدی
🔸سكولاریسم امروزه به مثابه فرانظریهای تلقی میشود كه در باب كلیت حیات انسانی و شیوه تفكر و تأمل دربارهی سعادت این جهانی و ابزارهای نیل به آن، اصول موضوعه و مبانی متمایز از مبانی دینی ارائه داده و به جهت بنیادیبودن آنها برای اکثر ایدئولوژیهای سیاسی مدرن، دارای ماهیتی فراایدئولوژیك میباشد.
🔹در این صورت میتوان سکولاریسم را به مثابه جوهره تمدن نوین غرب تلقی کرد که در مباحث بنیادین مرتبط با حیات انسانی (همچون معرفتشناسی، روششناسی، هستیشناسی، انسانشناسی و نهایتا جامعهشناسی) مبتنی بر اصولی متمایز و گاه متعارض با جوهره ادیان الهی است. مدخل فهمی که سکولاریسم از حیات ارائه می دهد اساسا مدخل معرفتشناختی است و تفکیک دین و دولت نه جزء ماهیت و ارکان سکولاریسم، بلکه از ثمرات آن است. امتناع جمع سکولاریسم و دین الهی (با مرجعیت معرفتی فرامادی) نیز به سبب این تمایز معرفتی است.
🔸سکولاریسم از طریق فرایند افول در فعالیتها و باورهای دینی و نیز افول شیوههای تفكر و نهادهای دینی كه با توسعه نگرشهای تجربی و مبتنی بر دادههای حسی بصورت پیامدهای خواسته و ناخواسته مدرنیته ظهور یافت. از اینروی چه به لحاظ تاریخی و چه از منظر طبیعی «مبارزه عملی» گسترده با فعالیت های سیاسی -دینی از طریق سیاست صورت گرفته است و دانشگاهها و مراکز علمی نیز در زمینه «مبارزه علمی» با باورهای دینی نقش بسزایی داشتهاند.
@tollabolkarimeh 🌷