بعضی از آدما مثل سفره‌ی افطارن، هر چی بگذره آدم بیشتر مشتاق هم‌ صحبتی، هم‌راهی و دیدنشون می‌شه. بعضیام مثل سفره سحرن، با یه چشم بسته و تو عالم خواب یه لقمه به زور می‌خوری تا گشنه نمونی. تو دنیای افطار و سحر؛ تو افطاری باش.[خنده]