نرمى ز حد مبر كه چو دندان مار ريخت هر طفل نى سوار كند تازيانه‌اش هركس كند ز پايۀ خود بيشتر بنا فال نزول مى‌زند از بهر خانه‌اش «صائب» آینه دانشوران، صفحه 282