🤔 پرورش اندیشهٔ کودک باید به طفل، فرصت اندیشیدن داد. تربیت، سیری هماهنگ دارد؛ به این معنی که نحوهٔ فکر کردن طفل در تصمیم‌های بیست سال دیگرش تأثیر دارد. اگر کودک حریص بار آید، در آینده تنگ‌نظر و محدود می‌شود و مجبور است سال‌هایی از عمر را صرف برگشتن به حالت طبیعی کند. 😇 کسی که در هجده‌سالگی جزو «ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي صَلَاتِهِمۡ خَاشِعُونَ»° شده و آرامش و متانت و سکون خاصی به‌دست آورده است، از طفولیت او را جدی گرفته‌اند و برایش ارزش و حرمت قائل بوده‌اند. با او چنان برخورد شده که فرصت تأمل و تدبر داشته است و حال در این سن، می‌تواند مسائل جزئی و همّ‌و‌غم‌های سطحی دنیا و مبتلا‌بهِ خود را با تأمل و اندیشه حل کند. ✅ اگر در سال‌های ابتدایی زندگی، فرصت توجه و اندیشیدن را تجربه کرده باشد، بعد از بلوغ، وزن و شخصیت خودش را والاتر از این می‌بیند که مسائل جزئی بتواند سراسر وجودش را اشغال کند. 🫙 مربی باید به‌گونه‌ای رفتار کند که او از طفولیت، شخصیت خود را واسع‌تر از مسائل اطرافش بیابد و فرصت و فضای فکری برای حرکت داشته باشد. اگر ظرف فکری طفل کوچک شود، ظرف وجودی او نیز کوچک شده و با یکی‌دو مسئله پ‍ُر می‌شود و فضای خالی برای تفکر نخواهد داشت. ° سورهٔ مؤمنون، آیهٔ ۱۲. 📚 تربیت‌ دینی کودک 👤 آیة‌الله محی‌الدین حائری‌شیرازی @yarestankoodakestan yarestankoodakestan.ir