✍️ما باید اول اوج زیبایی دینداری را خودمان درک کنیم بعد به دیگران انتقال دهیم. ✍️چرا لذت دینداری و آثار آن، در رفتارمان مشخص نیست؟ ✍️ما وقت کشی می کنیم و برای رسیدن به آنچه که باید برسیم عجله نداریم. شوق رسیدن نداریم با اینکه وقایع پس از مرگ را می دانیم. ✍️امام حسین می فرماید: اگر برای رسیدن به یک هدف خوب عجله نداشتی، روی آن اصلا حساب باز نکن. ✍️امام علی می فرماید: اگر می دانستی بهشت کجاست، صبر نمی کردی، عجله می کردی و همین الان می رفتی تا به قبرستان برسی تا به بهشت برسی!!! ✍️اگر هدفمان را درست انتخاب کردیم باید ما را به سمت خودش بِکِشه و بکُشه! ✍️دینداری سرد یعنی آدم معمولی خوب بدون لذت، بدون شوق، بدون عجله، طالب هستیم ولی راه را بلد نیستیم ✍️ احساس بلد بودن نباید هیچ وقت داشته باشیم. "خدایا به نادانی ما رحم کن" ✍️ برای پیدا کردن راه، باید به خدا التماس کنیم😭 ✍️ما مذهبی ها، فکر می کنیم معنای واقعی و عمیق مفاهیم دینی، شهادت، ایمان و تقوا و ... را می دانیم. احساس دانایی می کنیم. ✍️ احساس دانایی فکر ما را مسدود میکنه ✍️ نباید درباره چیزهایی که می دانیم، ادعای دانایی بکنیم. ✍️ باید خودمون راهمون را پیدا کنیم. تو جلسات دینی با توکل به خدا و توسل به اهل بیت برویم تا چیزی را که باید بفهمیم، بفهمیم. ✍️مساله اول: شوق رسیدن نداریم. مساله دوم: راه را بلد نیستیم. مساله سوم: همه میتوانیم برسیم. اهل بیت برای رسیدن، تضرع می کردند و احساس اضطرار می کردند. ✍️نقطه شروع اینه که *هدف* را مشخص کنیم. ✍️انسان موجود هدفمندی است. اگر سرما در وجود ماست و شوق و عجله نیست یعنی رابطه با هدف کمرنگ شده ✍️با گفتن "قربه الی الله" باید هدف را ذکر کنیم. ✍️هر بار باید این هدف را یاداوری کنیم. باید در دل مرور و تکرار کنیم. ✍️ حتی در کوچکترین مسایل مانند لباس پوشیدن، خداحافظی باید نیت قربه الی الله داشته باشیم. (آراسته بودن برای خدا و خداحافظی برای خدا) ✍️هر روز و هر لحظه باید به سمت هدف حرکت کنیم و قربه الی الله را یاداوری کنیم... ✍️ خدا میگه اگه هدفت منم با من حرف بزن☺️ ما میگیم که اگر سر هر کاری بخواهیم به یاد خدا بیفتیم، خیلی بی مزه است😭 ✍️ با هدف باید ارتباط دائمی داشته باشیم. ✍️ هدف را باید در درون خودمان پیدا کنیم، یعنی برای هدفی جز قرب الهی نمی ارزه زندگی کنیم. ✍️هدف را باید برای خودمان عمده و جدی کنیم... باید از اهداف جزئی دیگر خودمون دست برداریم. ✍️ ما نیازهای متعددی داریم و برای رسیدن و نرسیدن به آنها علاقه مندی شدید و نگرانی شدید داریم... دلمون شلوغه... سرمون شلوغه ✍️ایمان عاملی است که به ما میگه هر نیازی غیر خدا داریم، تامینه، خیالمون راحت.... ترس و علاقه مون از بین میره ✍️ایمان یعنی امنیت یافتن... یعنی با خدا به احساس امنیت می رسیم... حرکت به سوی خدا ... ✍️خدا میگه: نگران باش از اینکه به من نرسی... کار کن ببین من ازت خوشم میاد ✍️ایمان همه علاقه های انسان را تموم میکنه... شوق رسیدن به هر چیزی غیر خدا را از بین میبره... شوق و خوف را از بین میره... ✍️اگر ایمان به خدا پیدا کنیم، دلیل نمیشه که خیالمون از رسیدن به خدا راحت بشه⁉️🧐 مومن ترین انسان حضرت علی، تضرع می کرد برای رسیدن به خدا ✍️ایمان یعنی خدا اطمینان خاطر میده که اون چیزایی که قراره بهت برسه، میرسه و اونی که قرار نیست برسه، هرگز نمیرسه ... تازه میشیم مومن ✍️ اگر نیازها و رزق و روزی ما تامینه، ما کار نکنیم؟خیر ما باید کار کنیم برای خدا .... چون خدا دوست داره☺️ ✍️بچه ها امنیت خاطر دارند، ایمان دارند ... نگران نان فردا نیستند... میگذرند از دنیا... کینه ندارند...درگیری ندارند.... ✍️اصل زندگی، رسیدن به هدف عالی است. عاشق هدف بشیم و بترسیم از اینکه بهش نرسیم مثل اولیای الهی که خود را همیشه در معرض خطا می بینند... چون به هدف چسبیده اند... ✍️ایمان خودمان را افزایش بدیم .... به ما فرصت میده که هدف (خدا) را ببینیم و به سمت آن حرکت کنیم ... ✍️هر هدفی غیر از خدا، ما را افسرده میکنه... ✍️هدفمون که معلوم باشه، کارمون فرق میکنه ✍️مسلمان با مومن فرق می کنه ... اینکه خدا هست و نماز بخونی اسلامه ولی وقتی تو قلبت نشست ایمانه... با ایمان دلت و سرت خلوت میشه تا به هدف فکر کنی... 💯💯💯💯هدف = خدا💯💯💯💯