پای تخته زل زده بودم به قیافه خانم ابطحی که داشت برام بلوب بلوب توضیح می داد و من داشتم با خودم می گفتم دماغم مور مور میشه بزار برم بشینم سر جام🙏🏻

خانم ابطحی کیه (جدیدم) . دبیر ریاضیم

من همین الان :

یادش بخیر اوایل سال سلمان پور منو صدا زد پاشم اینو برای بچه ها بخونم 🦦

خیلی گوگولیه خدا💕

توی اون لحظه‌هاست که حس می‌ کنم زندگی واقعاً جریان داره ؛ هیچ‌کدوم از نگرانی‌هام اونقدرها هم مهم نیستند حتی شاید خودمم مهم نیستم... منم یکی از بی‌شمار آدم‌هاییم که توی این شهر راه میرن و زندگی می کنن،

معلوم نبود اگه هنر وجود نداشت انسان های غمگین چطور می تونستن زنده بمونن.

تابستون بابد بشینم روی مهارت انتخاب کلمه مناسب کار کنم؛

دیروز به مدت سه ساعت یکی از غمگین ترین انسان های جهان بودم🍎