💠توجه مدام به خدا، راه رسیدن به رضوان الهی ▪️ تو در این دنیا هستی ولی می‌دانی همین الآن بندِ به خدایی؛ خدایی که ورای این خاک و ورای این ماده است؟ ▫️تو بنده به اویی ▫️او قیوم توست ▫️آغازت از اوست ▫️پایانت با اوست ✔️و تو همین الآن باید خدا و ماورا را ببینی. 🔅امام علی علیه‌السلام در این خصوص می‌فرماید: «ما رَاَیتُ شَیئًا اِلّا وَ رَاَیتُ اللّٰهَ قَبلَه‌ وَ بَعدَه‌ وَ مَعَه‌؛ هیچ چیزی را ندیدم مگر اینکه خداوند را قبل و بعد و با آن، دیدم» ☘ ما برای رسیدن به این مرحله به دنیا آمدیم. ▫️علامه در تفسیر آیه: «خلقناکم، ثم صورناکم، ثم قلنا للمللئکه اسجدوا لآدم» 🔅می فرماید این آیه اختصاص به حضرت آدم ندارد؛ چون خطاب به همه انسان ها است. بنابراین همه انسان ها، زمینه خلافت الهی را دارند. ✔️ راه رسیدن به خلافت الهی، راه دیانت است. •استاد یزدان‌پناه• 🟢 #سیروسلوک | صیرورت @s_solouk

💠 خشنودی عظیم خدا از توبه بنده ▪️روایت در وسائل از امام باقر(ع) است: «یَقُول: إِنَّ اللَّهَ‌ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَشَدُّ فَرَحاً بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ‌ مِنْ رَجُلٍ أَضَلَّ رَاحِلَتَهُ وَ زَادَهُ فِي لَيْلَةٍ ظَلْمَاءَ فَوَجَدَهَا»؛ خداوند تبارک و تعالی سرور و خشنودی‌اش نسبت‌به توبۀ بندۀ خودش، بالاتر است از کسی که مَرکَب خود را، زاد و توشه‌اش را در شب ظلمانی گم کرده باشد و سپس آن را پیدا کند. فرض کنید شخصی در حال مسافرت، مَرکَب و زاد و راحلۀ خود را در بیابان گم کند. و سپس آن را پیدا کند. او چقدر خوشحال می‌شود؟ خدا فرحش هنگامی که بنده‌اش توبه کند، بیشتر از آن شخص است. این موارد همه بالاتر از قبولی توبه است. در اینجا فقط پذیرش مطرح نیست، زیرا خیلی بالاتر از پذیرش توبه است. وسائل الشيعه، ج‌16، ص 73 •حاج آقا مجتبی تهرانی رحمت الله علیه• 📚 #توبه (۱۴) 🟢 #سیروسلوک | صیرورت @s_solouk

💠📜💠 🔅رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله فرمودند ▫️بالاترين مرتبه ايمان درجه اى است كه هر كس به آن دست يابد رستگار و پيروز شده است و آن، اين است كه.. ▪️باطن آدمى به آن حدّ از پاكى برسد كه اگر آشكار شود پروايى نداشته باشد و اگر پوشيده ماند از كيفر خدا بر آن نترسد. 📚بحار الأنوار جلد ۷۱ 🟢 #سیروسلوک | صیرورت @s_solouk

💠 نصایح پیامبر﴿ﷺ﴾ 🟢 #سیروسلوک | صیرورت @s_solouk

💠سی ثانیه نهج‌البلاغه 🔹قسمت چهل و سوم پس از آنکه در ابتدایِ خطبه‌ی ۳۴، امیرالمؤمنین (علیه السلام) به شدت مردم آن دوران را سرزنش می‌کند، و آنها را به خاطر برگزیدن ذلت، ترسو بودن، ضعف و غیرقابل اعتماد بودن، بی‌برنامه بودن، و بی‌وفایی، توبیخ می‌نماید، در ادامه، جبهه‌گیریِ خود در برابر دشمنان را به صراحت و روشنی بیان می‌کند و می‌فرماید: «به خدا سوگند! کسى که دشمن را بر خويش مسلّط کند تا گوشتش را بخورد، استخوانش را بشکند و پوستش را بشکافد، ( چنین کسی) عجز و ناتوانيش، بسيار بزرگ و آنچه در درونِ سينه دارد (يعنى اراده و تصميمش) بسيار ضعيف و کوچک است. شما اگر مى خواهید، این‌گونه باشید؛ (ضعيف و تسليم در برابر دشمن باشید)، ولى من، به خدا سوگند! پيش از آن که تسليم شوم، با شمشير، چنان ضربتى بر دشمن وارد می‌کنم که ریزه‌هایِ استخوان سرش، به هر سو، پراکنده شود و بازو و پاهايش جدا گردد. پس از آن، خداوند، آنچه را بخواهد انجام می‌دهد (و من تسليم رضاى او هستم).» (نهج‌البلاغه، خطبه ۳۴) 🔖شرح: تعبیرات ابتدایی حضرت در این بخش به خوبی نشان می‌دهد که لشکر کوفه، آن قدر از خود ضعف نشان داده بودند که دشمن، نسبت به آنها کاملاً جسور شده بود. کار آن‌ها شبیهِ کار قصّاب با حيوان ذبح شده است که پوستش را می‌کَنَد، گوشتش را جدا می‌کند، با ساتور استخوانش را می‌شکند و آماده خوردن می‌سازد. 🌱در ادامه، پس از آنکه حضرت از وضعیت آنان مأیوس می‌شود، تصمیم می‌گیرد که راهِ خود را از ایشان جدا کند. 🍃 حضرت بیان می‌فرماید: اگر شما قصد تسلیم در برابر دشمنِ خون‌خوار را دارید، من هرگز با شما همراه نخواهم شد و به تنهایی با آنان مبارزه خواهم کرد. 🟢 #سیروسلوک | صیرورت @s_solouk