بریم برای توحید ⁉️⏳

توحید در این کتاب فقط به معنای قبول «خدای واحد» نیست، بلکه به‌معنای نگاه یگانه و منسجم به جهان و انسان است. توحید یعنی: - همه عالم تحت اراده و ربوبیت خداست، - هیچ قدرت مستقلی در برابر خدا معنا ندارد، - همه چیز باید در نسبت با خدا فهم شود، - و انسان نیز باید فقط در برابر خدا خضوع کند.

در این نگاه، توحید را می‌توان در سه بُعد دید: ۱ـ توحید اعتقادی🍃 یعنی خدا را یگانه بدانی، او را خالق، رب، مدبر و مالک هستی بشناسی. ۲ـ توحید عبادی🌱 یعنی عبادت و بندگی فقط برای خدا باشد، نه برای بت، طاغوت، قدرت، ثروت یا هواهای نفسانی. ۳ـ توحید اجتماعی🍃 یعنی جامعه انسانی نیز نباید زیر سلطه بت‌های سیاسی، اقتصادی و فکری قرار بگیرد. در این معنا، توحید فقط یک عقیده ذهنی نیست، بلکه اصل رهایی بخش انسان از همه سلطه های غیرالهی است.

یکی از پیام‌های مهم امام شهید این است که توحید فقط «اثبات خدا» نیست؛ بلکه همزمان نفی هر معبود و قدرت غیرالهی است. پس وقتی قرآن می‌گوید «لا اله الا الله»، این فقط یک شعار اعتقادی نیست، بلکه: - نفی سلطه‌های باطل است، - نفی وابستگی به غیر خداست، - نفی فرمان‌برداری از قدرت‌های منحرف است، - و نفی هر نظامی است که انسان را از بندگی خدا دور کند.

از منظر امام شهید، انسان موحد تنها بنده خداست؛ و همین بندگی خدا، او را از بندگی غیرخدا آزاد می‌کند. این یکی از مهم‌ترین نتایج توحید است: - انسان موحد، برده پول نمی‌شود، - برده شهوت نمی‌شود، - برده ترس نمی‌شود، - برده حاکمان ظالم نمی‌شود، - و برده جوّ و فشار اجتماعی هم نمی‌شود. پس توحید، مبنای آزادی حقیقی انسان است.

توحید، چون همه انسان‌ها را به یک مبدأ و یک مقصد پیوند می‌دهد، زمینه ساز وحدت اجتماعی نیز هست. اگر همه انسان‌ها در برابر یک خدا مسئول باشند، دیگر نژاد، طبقه، ثروت، قدرت و قومیت نباید معیار برتری باشد. در نتیجه، توحید هم: - جهان‌بینی است، - هم اخلاق است، - هم نظام اجتماعی است، - و هم مبنای عدالت.

الــلّٰــه اکــبــر✊🏻 الــلّٰــه اکــبــر🌸 الــلّٰــه اکــبــر✊🏻

پس از توحید، نوبت به نبوت می‌رسد. اگر توحید جهت کلی هستی و انسان را روشن می‌کند، نبوت راه عملی رسیدن انسان به آن جهت را نشان می‌دهد. نبوت یعنی خداوند انسان را به حال خود رها نکرده است. چون انسان: - نیاز به هدایت دارد، - در معرض خطا است، - عقلش کافی نیست، - و راه سعادت را بدون راهنمایی الهی به تمامی نمی‌یابد.

پس پیامبران آمده‌اند تا: - حق را آشکار کنند، - راه را نشان دهند، - انسان را بیدار کنند، - و جامعه را از انحراف برهانند. در این کتاب، نبوت یک ضرورت است، نه یک امر حاشیه‌ای. انسان اگرچه عقل دارد، اما عقل به‌تنهایی برای ساختن مسیر کامل زندگی کافی نیست. انسان علاوه بر عقل، نیازمند: - وحی، - راهنما، - و نمونه عملی هدایت است. پیامبران هم پیام‌رسان‌اند، هم مربی‌اند، هم رهبر اجتماعی.

یکی از تأکیدهای مهم کتاب این است که پیامبر را نباید صرفاً یک معلم اخلاق فردی تصور کرد. پیامبر: - جامعه‌ساز است، - با باطل مقابله می‌کند، - مردم را به قیام برای حق فرا می‌خواند، - و برای تحقق عدالت و توحید در جامعه می‌کوشد. بنابراین، نبوت در قرآن با مبارزه، اصلاح، هشدار، بشارت، و ساختن امت همراه است.