دقیقا همون جا که حافظ میگه:
" اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد
گناه بخت پریشان و دست کوته ماست...! "
احوالمون جوریه که
یه دفعه یه غم میاد میشینه تو قلبمون..
بعد پمپاژ میشه تو کل بدنمون
و سرازیر میشه از چشممون...(: