آخر و عاقبت لگد زدن به نظام یکی از آسیب‌های جدی در عرصه کنشگری سیاسی و اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران، بریدن از مسیر حق و لگد زدن به نظام ج.ا.ا است؛ آسیبی که نشان می‌دهد خروج از خط حقیقت هیچ مرزی میان اصولگرا و اصلاح‌طلب نمی‌شناسد برای نمونه،مهدی نصیری را می‌توان دید که روزگاری سردبیر روزنامه کیهان و مدافع پرشور انقلاب بود، اما امروز سخنرانی‌های او خوراک رسانه‌های سلطنت‌طلب شده است و حتی در جمع آنها سخنرانی هم می کند. این تغییر موضع، بیش از آنکه نشانه«آزادی اندیشه»باشد، بیانگر لغزشی است که از منتقد درون‌گفتمانی، به بلندگوی جبهه مقابل بدل می‌شود. در نمونه‌ای دیگر،مهدی اکبرین-که زمانی شاگرد آیت‌الله منتظری بود-مسیر خود را به جایی رساند که با یکی از مجریان بدنام شبکه اینترنشنال ازدواج کرد؛ رسانه‌ای که رسماً ابزار جنگ روانی علیه ملت ایران است. چنین انتخابی معنایی جز بریدن از میراث فکری و پیوستن آشکار به دشمن ندارد. وجه مشترک این۲چرخش، پشت کردن به گذشته و سرمایه‌ای است که روزی می توانست در خدمت انقلاب باشد. این نشان می‌دهد تهدید اصلی تنها از بیرون نیست؛ بلکه از درون کسانی برمی‌خیزد که به جای نقد دلسوزانه و اصلاحی، به نفی و انکار همه‌جانبه روی می‌آورند و عملاً در پازل دشمن قرار می‌گیرند. پیام روشن این ماجرا چنین است:هیچ برچسب سیاسی، چه اصولگرایی و چه اصلاح‌طلبی، ضمانت ماندن در مسیر حق نیست. آنچه معیار است، وفاداری پایدار به ارزش‌ها،بصیرت در برابر دام‌های دشمن و پرهیز از لغزش‌هایی است که افراد را از حامی دیروز به ابزار دست دشمن امروز تبدیل می‌کند ✍ سلمان ایرانی @salmann313 @salmann313

⛔️یکی از نمودهای آشکار بحران هویتی در بخشی از اپوزیسیون، خودتحقیری ملی و کاسه‌لیسی سیاسی است؛ پدیده‌ای که این روزها در رفتار برخی چهره‌های هنری و رسانه‌ای گریخته از ایران به‌وضوح دیده می‌شود. نمونه اخیر، حمید فرخ‌نژاد است؛ بازیگر سابق سینمای ایران که امروز در شبکه‌های وابسته به سرویس‌های امنیتی بیگانه ظاهر می‌شود و با ادبیاتی چاپلوسانه، رضا پهلوی را «امید ملت ایران» معرفی می‌کند. او پهلوی را با تعابیری بزرگ‌نمایی می‌کند که نه تنها هیچ نسبتی با واقعیت تاریخ معاصر ندارد، بلکه در نیم‌قرن گذشته ایران، کارنامه خاندان پهلوی سراسر استبداد، وابستگی و فساد بوده است. ◻️این‌گونه موضع‌گیری‌ها نه از روی تحلیل سیاسی، بلکه از سر استیصال و بی‌ریشگی است؛ کسانی که پس از جدایی از وطن و مردم، برای جلب توجه و بقا در رسانه‌های دشمن، حاضرند تا مرز تحقیر ملت خود پیش بروند. تناقض بزرگ اینجاست که همان‌ها که روزی در داخل کشور خود را منتقد «دیکتاتوری» معرفی می‌کردند، امروز در برابر «شاهزاده‌ای خودخوانده» سر تعظیم فرود می‌آورند و او را منجی می‌نامند. واقعیت این است که چنین چرخش‌هایی، بیش از آنکه مشروعیت به رضا پهلوی ببخشند، ماهیت پوشالی اپوزیسیون را برملا می‌کنند؛ جریانی که برای اثبات موجودیت خود، چاره‌ای جز تمجید از نماد شکست‌خورده سلطنت ندارد. 📌 پیام روشن این ماجرا آن است که: اپوزیسیونی که امیدش به بازتولید یک خاندان وابسته باشد، نه آینده‌ای برای ایران دارد و نه اعتباری برای مردم. ✍ سلمان ایرانی 💥#ناگفته ها #محرمانه ها و #پیش_بینی ها را، دنبال بفرمائید👇 @salmann313 @salmann313