دفتر خاطرات مامانم سال ۷۲

کارت عروسی دوستاش:

یادش بخیر پارسال این موقع ها من درحال گریه و زاری فراوان و نق زدن به جون دنیا... بقیه بهم تبریک میگفتن که قبول شدی

اما خیلی چیزا عوض شد ، خیلییی چیزااا من اومدم اینجا ، تازه فهمیدم معماری چی هست؛ تازه فهمیدم شریعتی چقدر خوشگله... فهمیدم معماری چقدر بیشتر بهم میخوره و حتی در بدترین حالت ممکنم باز من یه چیز جدید تجربه کردم و یاد گرفتم ، حتی اگه بعداً پشیمون شم وقتی فهمیدم چی قبول شدم خیلییی گریه کردم ، روز اول دانشگاه هم همینطور 😂... حس میکردم دارم تاوان پس میدم، تاوان اشتباهاتم ، تاوان تنبلیم ، تاوان بیخیالیم ، بی هدفیم ... خیلی چیزای دیگه اما اون روزا گذشت ، من اشتباه می‌کردم! بعضی وقتا باید اجازه بدیم زندگی مارو با خودش ببره ، بدون اینکه خودمون یا هیچ چیز دیگه ای رو مقصر بدونیم ، گاهی اوقات فقط باید تجربه کنیم و از تجربه جدید و شکست و اشتباه نترسیم

بچه هایی که چیزی که قبول شدیدو دوست ندارید؛ پاشو جمع کن خودتو بابااا فرصت بده به خودت ، هیچ عیبی نداره ، به هیچکسم هیچ ربطی نداره... دنیا دو روزه ، و بقول عموپورنگ: تو فوتبال و اسم فامیل ما بازنده نداریم بازی زندگی تجربه ست ما مسافر قطاریییم

ساده ترین اثر موسیقی فلسفی🛐:

می‌دونم باورش سخته ولی امروز هردوتا اتوبوسی که باید باهاشون بیام از جلوی چشمام رد شدن و رفتن

البته بار دوم سر این شد که من اومدم زرنگ بازی دربیارم و اولین اتوبوسی که سر راهم سبز شد روش نوشته بود بهارانو سوار شدم بدون هیچ ایده ای که شاید این اون وری میره