کاش از خودم هزاران تای دیگه داشتم و از شروع مراسم تااااااااا وقتی بری قم، می‌ریختم تو خیابونای تهران و همه عکس‌ها و فیلم‌های از تهران رو سیاه از جمعیت و سرخ از ازدحام به دست ترامپ می‌رسوندن... کاش از خودم هزاران تا داشتم که از شروع مراسم تاااااااااااااااا وقتی بری قم، زیر آفتاب ایستاده وسط همهٔ خیابونا و بدون هیچ تقلایی برای رسیدن به پیکرت، فقط می‌خواستم لشکرِ انبوهت دیده شه و کمرِ دشمن‌ت رو خُرد کنه... کم بودن‌م رو ببخش ذبیحِ پاکدامنم... نحیف و ظریف و دیده‌نشدنی بودن‌م رو ببخش... ۴۶ کیلو بودنم رو ببخش... این‌که چشم‌پُرکُنِ لنزای دوربینا نیستم رو ببخش... من چقدر برات کم‌م عزیزِ دلم...

اربعینی‌ها همیشه فرق دارن... «تا ساعتی هم که جون در بدنم باشه میمونم توی خیابون».

انتقام خواهی رو بعد از دفن آقا ادامه بدید...... سرد نشه این حرارت..

مراقب تهران هم باشید خیلی خی لی وقت بود که تهران تاریک و زشت رو اینقدر نورانی و زیبا ندیده بودم خون پاک شهید تطهیرش کرده مراقبش باشید اهل امر بمعروف و نهی از منکر باشید دیگه نذارید خبیثات و خبیثین الودش کنن مراقب این تهران باشید مراقب تهران بدون آقا باشید مراقب این همه خون پاک باشید آقا از هیچ کس جز خدا نترسید شما هم از هیچ کس جز خدا نترسید و اهل امر به معروف باشیدو نهی از منکر و این تهران دوستداشتنی رو با تموم قوا مراقبت کنید

تشییعِ تهران تمام شد... من اگرتهرانی بودم وقتی برمیگشتم خونه پرچم سرخ خونخواهیمو نصب می‌کردم سر در خونه م شب به شب میگرفتم دستم و می‌بردم تجمع و باز برمیگشتم نصب میکردم سردرخون این حجم از پرچم سرخ تهران رو خون برمیداشت و بالاخره غیرتی میجوشید مراقب روزمره بعد از این باشید امامِ زنده امنیت نداره! ما یا ظهور رو جلو میندازیم یا ملعون و منفور نسلهای بعد از خودمون میشیم.

از قم که برگشتید جمع کنید بیاین مشهد. من دارم از ثبت تاریخ حرف می‌زنم. از ادامهٔ مبارزهٔ فاطمهٔ زهرا سلام الله علیها برای حفظ ولایت. به‌خدا این تشییع بخشی از جنگه. ما در جنگیم! منِدرس‌خوندهٔ معلم مینویسم و پای نوشته‌م هستم الآن وقت کنکور و امتحان و تنبلی و عافیت و ترس نیست! الآن وقت اجازه ندادن به همسر و دختر نیست! این نبرد، نبرد وجودی شیعه با صهیونیسته! یا حسینی یا یزیدی. زیارت عاشورا رو با معنی بخونید؛ یا به یاران حسین علیه السلام سلام داده یا هرکه یار حسین نبوده رو لعن کرده! زیارت عاشورا وسط نداره! تشییع قم هم که تموم شد جمع کنید بیاید مشهد. مهم رسیدنتون به پیکر نیست. مهم زیارت پیکر نیست. حسین اگر روز عاشورا لشکری انبوه و بی انتها داشت پای شمر به سینهٔ حسین نمی‌رسید!

بچه که بودم هروقت میلاد امام رضا میشد چون جشن بود دوست داشتم بریم حرم بابا میگفت الآن حرم مال زائراست ما بعدا هم میتونیم بریم بزرگ شدم و فکر کردم درسته حرم در شرایط خاص مال زائراست طرح کلی اندیشه اسلامی که توی جونم‌ریخت دیدم نه! اتفاقا در شرایط خاصه که همه چشمها به مناسک مسلمانهاست! باید حضور داشته باشم می‌تونم مراعات زایر رو بکنم مثلاً من از خونه خوراکی بردارم و دیگه تو صف غذاهای مناسبتی نرم که باشه برای زایر میتونم تو حرم که شلوغه و جای نشستن نیست نماز مستحبی نخونم و بذارم بعد میتونم نزدیک ضریح نرم و بذارم بعد اما باشم! باشم و دنیا ببینه امام رضا غریب نیست! اربعین باشم و دنیا ببینه فقط همون یه بار بود که زینب غریب موند... دستم به شش گوشه نرسیذ هم نرسید. این هفته ادامهٔ کوچه بنی هاشمه. ادامه ظهر عاشورا. ادامه تشییع نیشابوری‌ها برای امام رضا. من شرمنده ام که پول ندارم تا تشییع عراق برم واگرنه می‌نوشتم عراق هم بریم... خدایا من رو ببخش که سالها تلاش کردم برای ثروتمند بودن و خدیجه شدن، اما لایقش نبودم... خدایا من رو ببخش که نمی‌تونم با مال جهادکنم برات... خدایا من رو ببخش که فرزندی ندارم روی دست بگیرم و جلوی لنز دوربینها بالا ببرم و در میانه معرکه فریاد بزنم بچه‌م فدای علی و اولادش... خدایا تو بخشنده‌ای و این منم که نالایق بودم... برای این حجم از بی لیاقتی که شایستهٔ ااطاف و کرامات تو نبود من رو ببخش... به سیدعلی خامنه‌ای ببخش...

اگر پدر ومادرید و نگران فرزندتون و اجازه بهشون نمیدید به خدا در حقشون ظلم‌کردید نگرانید؟ پاشید همراهشون برید و مراقبشون باشید! اون بچه داره بال بال میزنه که اسمش جزو یاران ولایت در تاریخ ثبت شه نه جزو نمازخون‌های خونه نشین عافیت‌طلب! اگر همراه نیستید مانع هم نباشید!

ما مشغولِ تشییعِ یه پیرمرد و خانواده‌ش نیستیم که شد بریم شد، نشد هم نشد! ما مسلح به پرچمِ سرخِ خونخواهی، مشغولِ مبارزه و جنگیم برای حفظِ تنها ولایتِ حقهٔ شیعه در جهان!

نه نه نه! تنبیه نه آقای عارف! اون‌چه دو روزه دارید می‌بینید، کلمهٔ دقیق‌ش می‌شه «انتقام»! قصاص! قتل! کشتن! اون Kill Trumpی که روی پرچما نوشته یعنی ترامپ را «بکُشید»! نه تنبیه کنید! اگر صبحی بیدار شدید و دیدید چندی از عزیزان‌تون رو کشتن، شما مختارید قاتلینشون رو تنبیه کنید! چون شما ولیّ دم هستید. اما الآن ما ولیّ دم هستیم. وَ پرچم‌هامون. وَ فریادهامون. وَ درخواست‌مون. مبرهن و مشخصه: انتقام! نه تنبیه! تنبیه مخصوص کسانیه که مراقب کلمات‌شون نباشن!

مراقبِ پرچم‌های سرخ‌تون باشید!

اگر تشییع نرفتی و حالا هی بهت می‌گن عیبی نداره، دلت اون‌جا بوده تو هم سهیمی، باور نکن! اگر اربعین نرفتی و هی بهت گفتن عیبی نداره، زیارت که حتماً به رفتن نیست، دلت اون‌جا بوده و تو هم زائری، باور نکن! اگر تجمع شبانه نرفتی، اگر خودت رو به هیئت نرسوندی، اگر از مسجد جا موندی، اگر به مجلس اهل بیت علیهم السلام نرسیدی و هی بهت گفتن عیبی نداره، دلت اون‌جا بوده برای تو هم نوشتن، باور نکن! مثل من که باور نمی‌کنم حالا که تشییع عِراق نمی‌تونم برم واسه اینه که پول ندارم و امکانش نیست، اما چون دلم اون‌جاست، برای منم نوشتن(!) آره، دوست داشته باشی با گروهی خیر باشی، به نیت‌ت تو رو هم جزو اونا می‌نویسن، اما مسأله اینه که تو این عالَم فقط ۷۲ تا با امام بودن! خی‌لی‌ها دلشون با امام بود... دوست داشتن با امام باشن... نمونه‌ش مختار و کیان که شبا می‌بینیم... ولی فقط اون ۷۲ تا «با» امام بودن! باور نکن و بیا برای با امام بودن نفس نفس بزنیم! به طلبیده شدن و لیاقت نیست! اونی که این حرفا رو می‌گه می‌خواد نمایش دین‌مداری راه بندازه که ای بابا... زیارت به لیاقته... ما کجا و لیاقتِ زیارت کجا(!) می‌خواد اَدای تواضع و شریعت درآره(!) بهش بگو پس چرا نشستی و کاری نمی‌کنی؟! پاشو این‌قدر تلاش کن تا لایق شی! اما باورش نکن؛ به خواستن و دویدنِ من و تویه! ببین؛ یه گیری داشتیم که نرسیدیم! گیرِ اون گیره بمونیم ظهورم می‌مونیم!