ظرفیت‌های عمومی و مطالبه ازشون مثل نمازجمعه. تبیینِ چراییِ جنگ: وقتی همه رو آگاه کنی همه رو منتقم کنی همه رو آمربه‌معروف کنی همه رو تو تیم‌ت بیاری همه رو یکی کنی صدای انتقامت بلندتر می‌شه. صدای بلند رو اگر نخوان هم بشنون نمی‌تونن انکار کنن! از صبح ببینید چند مسؤول و ارگان داره تقدیر می‌فرسته و این‌که پی قصاص هستیم... اگر سرد شیم برای امامِ بعدی هم باید دیروز رو از سر بگذرونیم............... چی شد؟ جا خوردید؟! زبونم لال؟! دور از جون؟! خدا نکنه؟! این پیچِ تاریخی طاقت‌فرساست! وَ دیگه؟!

من سه ساله می‌نویسم مطهری. دارم اثرش رو روی شما می‌بینم.‌ شاید نخونید ولی روی مطهری خارخارِ ذهنی گرفتید. وقتی چیزی رو به استمرار پی‌ بگیری بالاخره اثر می‌ذاره. انتقام الآن شورِ مردمه. باید شعورِ مردم بشه. مختار می‌بینید؟! ببینید. وَ دیگه؟!

پیگیری از سخنران‌ها. تریبون‌دارها. لباسِ پیغمبربه‌تن‌ها... آخ از لباسِ پیغمبربه‌تن‌ها(!) بیدارشون کنید این خواب‌زده‌های عقب‌موندهٔ مشغولِ خودسازی رو! اونا باید خط مقدم می‌بودن و مردم رو بیدار می‌کردن... نه این‌که زیر مشت و لگدِ مردم بیدار شن(!) چرا دفتر مراجع تقلیدتون رو به توپِ مطالبه نمی‌بندید؟! اونا انتقامِ ولی فقیه رو طلب نکنن، فاحشهٔ شهر طلب کنه؟! وَ بچه‌ها. وَ بچه‌ها. وَ بچه‌ها. نسلِ خونخواه داشتیم در غیبتِ امام شاهدِ غایب بودنِ ولی فقیه‌مون هم نمی‌شدیم(!) وَ دیگه؟!

در دسترس‌ترین بی‌هزینه‌ترین شبکهٔ تبلیغاتیِ هر انسانی که فقط یه پیام‌رسان داره! قبلاً دربارهٔ پروفایل نوشته بودم. یادتونه؟ وَ دیگه؟!

هنوز پیامه و بعداً اونا رو هم می‌خونم.‌ تا این‌جا شد ۹ کار! ۹ ایده! ۹ تلاش! ۹ عمل! ۹ باتفاوتی! ۹ مردم بودن به‌جای مسؤول بودن! ۹ دغدغه! بسم اللّه! وَ اگر یک هفته گذشت و من یادم رفت مهم‌ترین کارِ دنیا الآن قصاصِ خونِ سیدعلی‌مونه شما پیگیر باشید! شما مستمر باشید! در کمترین حالت بهم بگید قصاص چی شد؟! کجای زندگیته سربه‌راه؟! نباید بی‌خیالش شی. در بالاترین حالت اینه که یه متن بنویسید، یه صوت بگیرید، یه ویدئو، یه تصویر، یه نماد، یه حرکت، که توش قصاص و خونخواهی رو پی گرفته و برام بفرستید و بگید دیدم این هفته نگفتی، گفتم شاید شلوغ بودی، من ادامهٔ این زنجیره شدم، بالاخره من‌م سه ساله، دو‌ ساله کانال‌‌تم. فکرت رو قبول نداشتم ترک کانال می‌کردم. وقتی موندم، یعنی می‌خوام منم تو این اتصالات باشم و کمک‌ت کنم. هوم؟!

یه خانم چند دیس حلوا درست کرده برای آقاجان، آورده تو تجمع پخش می‌کنه... آی خوشم میاد از اینا که دوست داشتن‌شون، دغدغه‌شون، عقیده‌شون تو عمل‌شونه نه روی زبون‌شون! یه قاشقِ پررررررر عقیده ریختم کفِ دستم و خوردم❣ اگر کاچی‌م و خوب درست کرده بودم، بساطِ حلوا رو به راه می‌کردم...

مردم! مردم! مردم‌م! شما یک قدمِ بزرگـــــــــــــــــــــــــ برداشتید! این‌که این نجس به کشته شدن توسطِ ایران فکر کنه و مثلِ خوک بترسه رو آیا تو اون چهل روزِ جنگ دیده بودین؟! نه! «مردم کار را تمام می‌کنند.» شما ترامپ رو ترسوندید! شما! نه نظامی‌ها! نه سیاسی‌ها! نه مراجع! نه مداح‌ها! نه سخنران‌ها! نه مجری‌ها! نه ورزشکارای جام جهانی! شما. شما. شما مردم ترامپ رو غولِ استکبار رو متکبّرِ گردن‌کلفت رو ترسوندید! این شور رو به شعور برسونید... به عمل! کار رو تموم کنیم. کار رو تموم کنیم. کار رو تموم کنیم. پرچمای سرخ‌مون فقط یه قابِ حماسی برای لنزِ دوربینا نبود! پرچمِ سرخیه که روی گنبدِ امام حسین علیه السلامه و چشم‌به‌راهِ منتقم! برخاستید؟ ادامه‌ش بدید! بدوید! بدوانید! کاری کنید از ترس بمیره! از ترس بکشیدش!

از این‌که داره به کشته شدن به‌دستِ ما ایرانی‌ها فکر می‌کنه وَ این‌قدر جدی گرفته که وصیت کرده و مثل خوک ترسیده این‌قــــــــــــــــــــــــــــدر کیفورم که دلم می‌خواد صبح شه و برم دارالذکر و خبر رو به آقاجانم برسونم...😍😎...

این چشم‌ها ۹ اسفندِ لعنتی رو دید... صدای هلهله‌ها رو شنید... کِی بشه برم وسطِ خیابون و کِل بکشم؟! کِی بشه برم دم وزارت خارجهٔ مشهد و شیرینی پخش کنم؟!

من اگر رئیس‌جمهور بودم و آمریکا یا هر خرِ دیگه‌ای موقعِ عزاداریِ مردم‌م یا تشییعِ امام‌شون باعثِ زحمت‌شون می‌شد و فقط یه ایستگاهِ راه‌آهن می‌زد اونم بدون تلفات خاکِ اون کشور رو به توبره می‌کشیدم. چه برسه به این‌که شهیدِ روی دستای مردم‌م قتیلِ همون خر باشه!