آدمهای امروزی به خودشان زحمت نمیدهند یک نفر را کشف کنند، زیباییهایش را بیرون بکشند، تلخیهایش را صبر کنند.
آدمهای امروز دوستیهای کنسروی میخواهند؛ یک کنسرو که درش را باز کنند، یک نفر شیرین و مهربان از داخلش بیرون بپرد و هی لبخند بزند و بگوید حق با توست.
برایش مثل لباسی شدهام
که خاطرههای زیادی از آن دارد؛
امّا دیگر اندازهاش نیست.
نه دلش میآید دورم بیاَندازد
نه میتواند بپوشدم!
